Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی تاثیر فعالیت بدنی بر مقدار مصرف دارو در آموزگاران مضطرب

نویسنده:

علمی-پژوهشی/ISC (12 صفحه - از 80 تا 91)

کلیدواژه ها :

آزمون‌های اضطراب ،آموزگار ،داروهای ضداضطراب ،فعالیت‌ بدنی

کلید واژه های ماشینی : مصرف دارو در آموزگاران مضطرب، اضطراب، گروه فعالیت‌های بدنی انفرادی، فعالیت بدنی، مصرف، مصرف داروهای ضداضطراب در فعالیت، مصرف داروهای ضداضطراب در گروه، تغییر مصرف دارو در آموزگاران، داروهای ضداضطراب مصرف، مقدار مصرف دارو در آموزگاران

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر فعالیت بدنی بر تغییر مصرف دارو در آموزگاران‌ مضطرب در نیمهء دوم سال 1384 در شهرستان محمدآباد انجام شد و به‌نظر می‌رسد، اولین پژوهش از این نوع در ایران است.برای این کار 64 آموزگار مضطرب که همزمان‌ داروهای ضداضطراب مصرف می‌کردند و اضطراب آنها با آزمایش DSM-IV 1مورد تأیید قرار گرفته بود،داوطلب شدند.پس از ثبت مشخصات،آزمودنی‌ها به دو گروه‌ فعالیت‌های بدنی انفرادی(با توجه به امکانات تنیس روی میز)و گروهی(با توجه به‌ امکانات،فوتسال و والیبال)تقسیم شدند.فعالیت‌های بدنی به صورت انفرادی و گروهی هفته‌ای دو روز،رأس ساعت معین.زیرنظر مربی با برنامه‌ریزی مشخص انجام‌ می‌شد.در پایان ماه‌های اول،دوم،سوم و چهارم آزمون DSM-IV انجام شد. نتایج نشان داد که درپی فعالیت بدنی گروهی،مهم‌ترین نشانه‌های اضطراب(خستگی‌ و بی‌قراری)از ماه دوم تا پایان ماه‌های سوم و چهارم نسبت به پیش‌آزمون کاهش یافت‌ و این تغییر معنی‌دار بود .(p>0/05) همچنین مصرف داروهای ضداضطراب در فعالیت بدنی گروهی در ماه‌های دوم و سوم کاهش داشت،ولی در پایان ماه دوم به‌طور معنی‌داری کاهش یافت .(p>0/05) نشانه‌های بیماری افراد مضطرب در گروه‌ فعالیت‌های بدنی انفرادی در ماه‌های دوم و سوم کاهش داشت،ولی این نشانه‌ها فقط در پایان پایان ماه چهارم به‌طور معنی‌داری کاهش نشان داد .(p>0/05) اما مصرف‌ داروهای ضداضطراب در گروه فعالیت‌های بدنی انفرادی در مقایسه با پیش‌آزمون‌ کاهش داشت،ولی این کاهش معنی‌دار نبود .(p>0/05)

خلاصه ماشینی:

"برای این کار 64 آموزگار مضطرب که همزمان‌ داروهای ضداضطراب مصرف می‌کردند و اضطراب آنها با آزمایش DSM-IV 1مورد تأیید قرار گرفته بود،داوطلب شدند. نتایج نشان داد که درپی فعالیت بدنی گروهی،مهم‌ترین نشانه‌های اضطراب(خستگی‌ و بی‌قراری)از ماه دوم تا پایان ماه‌های سوم و چهارم نسبت به پیش‌آزمون کاهش یافت‌ و این تغییر معنی‌دار بود . (p>0/05) همچنین مصرف داروهای ضداضطراب در فعالیت بدنی گروهی در ماه‌های دوم و سوم کاهش داشت،ولی در پایان ماه دوم به‌طور معنی‌داری کاهش یافت . پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا اثر تمرین بدنی مقدار مصرف داروهای مصرفی‌ ضداضطراب را کاهش می‌دهد؟ازاین‌رو پژوهش در مورد اضطراب و تغییر مصرف دارو ضروری‌ است. فراوانی بیشترین علائم شایع و تغییر دوز مصرفی داروهای مصرفی برای‌ گروه فعالیت‌های بدنی گروهی در ماه‌های مختلف (تصویرتصویر) فراوانی دوز مصرفی و چهار ماه پیش از شروع تمرین دسته‌جمعی و انفرادی در جدول 3 آمده‌ است. فراوانی بیشترین علائم شایع و تغییر دوز مصرفی داروهای مصرفی برای‌ گروه فعالیت بدنی انفرادی در ماه‌های مختلف (تصویرتصویر) با ملاحظهء نتایج جدول 4،نتیجه می‌گیریم که پس از ماه چهارم نشانه‌های اضطراب،بی‌قراری و خستگی زودرس در گروه دوم(ورزش انفرادی)تغییر معنی‌داری با پیش‌آزمون داشته است. نتایج پژوهش حاضر این نظریه را که تمرین و فعالیت بدنی ممکن است اضطراب را کاهش دهد،تأیید می‌کند. نتایج نشان داد که در مقایسه با گروه شاهد،برنامهء ورزشی مدون چهار ماهه به صورت‌ دسته‌جمعی و انفرادی یا کاهش معنی‌دار علائم اضطراب همراه بود. همچنین،مصرف داروهای ضداضطراب در فعالیت بدنی گروهی در ماه‌های اول تا چهارم بنابر نتایج جدول 3 کاهش یافت،ولی‌ این کاهش در ماه چهارم معنی‌دار بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.