Skip to main content
فهرست مقالات

دین یعنی ختم گفت و گو

نویسنده:

مترجم:

(6 صفحه - از 28 تا 33)

کلید واژه های ماشینی : دین، رورتی، گفت‌وگو، سیاسی، خداناباوران، رورتی شخصی شدن دین، دین متوقف‌کننده جریان گفت‌وگو، جهت آزادی دین، لیبرال، سیاست

رورتی با شخصی شمردن دین معتقد است. جهت آزادی دین و باز شدن راه گفت‌وگو ضرورت دارد که دین شخصی باشد و برگرفتن رأی اعتماد از مخاطبان در گفت‌وگو تنها معیار آزمون یک پیشنهاد سیاسی باشد.

خلاصه ماشینی:

"راولز و هابرماس و نیز دیویی و پیرس معتقدند که معرفت‌شناسی مناسب برای چنین دموکراسی این است که در آن تنها آزمون یک پیشنهاد سیاسی این باشد که آن نظر توان آن‌را داشته باشد از مردمی که دارای ایده‌های کاملا متفاوتی درباره فایده و معنای زندگی بشری و راه رسیدن به کمال شخصی هستند، رأی اعتماد بگیرد. بنابراین، من در پاسخ به کارتر که با نارضایتی شهروندان دین‌دار را مجبور به «بازسازی ادله خود با بهره بردن از واژگان کاملا سکولار، آن‌هم قبل از اینکه ادله ارائه شود» می‌داند می‌گویم که «بازسازی ادله با واژگان کاملا سکولار» تنها به معنای «حذف اشاره به منبع مقدمات ادله» است و به نظر می‌رسد که این حذف بهای مناسبی برای آزادی دینی باشد. 3. آقای رورتی شخصی شدن دین را مایه کم‌ارزشی آن برنمی شمارند و استدلالش آنست که امور غیرسیاسی کم‌اهمیت نیستند؛ مانند خانواده یا زندگی‌های عاشقانه ما که شخصی، غیرسیاسی و در عین حال با اهمیت‌اند و یا اینکه جست‌وجو برای رسیدن به کمال شخصی که تمنای خداباور و خداناباور است، نه بی‌ارزش است و نه ارتباطی با سیاست عمومی دارد. ب) با قطع نظر از آنچه در بند پیش گفته شد، شخصی شدن هرچند همیشه با کم‌ارزشی ملازم نیست، مانند نمونه‌هایی که آقای رورتی ذکر نمودند، ولی همواره چنین نیست؛ زیرا یکی از عوامل بی‌ارزش شدن یک امر آنست که در غیر جایگاهش قرار گیرد و کارآمدی مناسب آن مورد استفاده قرار نگیرد؛ از باب نمونه اگر برنامه‌های دینی شایستگی سعادت‌سازی جامعه را دارد، منحصر کردن آن به زندگی شخصی و فردی موجب کم‌ارزشی آن خواهد بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.