Skip to main content
فهرست مقالات

بدیع الزمان همدانی و مقامات او

نویسنده:

(12 صفحه - از 109 تا 120)

کلید واژه های ماشینی : بدیع‌الزمان، مقامه، مقامة، زمان، المقامة، عربی، ادبی، بدیع‌الزمان همدانی و مقامات، شعر، داستان

خلاصه ماشینی: "ابو الفضل احمد بن حسین ملقب به بدیع الزمان از نامدارترین ادبای عربی نویس ایرانی و یکی از معدود نویسندگان قدر اول در زبان عربی است، و طی ده قرن گذشته از زمان زندگیش تا امروز چنان مقام غبطه انگیزی یافته که بعضی عربهای معاصر وی را به غلط و از روی تعصب عرب قلمداد کرده‌اند 1 ، اما مسلما ایرانی است و متولد و تربیت یافته در همدان. در جلسه ادبی دیگری با ابو الفتح مواجه می‌شویم که سورچرانی می‌کند و دستش مثل«رخ در صفحه شطرنج»در عرض و طول سفره می‌رود ومی‌آید و ل خوراکها را می‌چیند؛آنگاه در رابطه با بحث حاضران که قضاوت درباره نویسندگان است کلام فصل را-که همان نریه بدیع الزمان است-مطرح می‌سازد و بر جاحظ دو ایراد وارد می‌کند، یکی آنکه فقط در نثر ماهر بوده اما شاعر نبوده، دیگر آنکه همان نثر را هم ساده و عریان می‌نوشته و«لفظی مصنوع یا کلمه‌ای غیر مسموع ندارد»؛و چون از او طلب زیادت می‌کنند می‌گوید:«فاطلق لی عن خنصرک»که به تعبیر امروزی ما چنین می‌شود: «دست در جیب کن، یا سر کیسه را شل کن!»(المقامة الجاحظیة). بیان جاحظ و آن دیگران که نام بردیم اجمالی است، اما همین مضمون و موضوع در مقامات صورت داستان به خود می‌گیرد و هر بار، راوی به نشانی ابو الفتح را می‌شناسد:«عیسی بن هشام گوید، آنچه قسمت بود بدو دادم، روی گرداند و روان شد، د شناختن یا نشناختنش مردد بودم، تا به نشان دندانهای پیشین بشناختم و گفتم:به خدا همان اسکندری است که ریزه رفته و گنده باز آمده، بر اثرش رفتم و دست در کمرش کردم و گفتم تو ابو الفتح(خودمان)نیستی؟..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.