Skip to main content
فهرست مقالات

بحث وجود در مذهب اشعری

نویسنده:

مترجم:

(18 صفحه - از 43 تا 60)

کلید واژه های ماشینی : اشعری، مجرد، ابن فورک، جوهر، کتاب، خدا، عرض، قائم، صفات، معنی

خلاصه ماشینی:

"در مقابل، اشعری در مورد«بقاء»-که ما آن را هم به طور طبیعی حالتی از وجود و، به موجب یکی از تعاریف پیشنهادی متکلمان پیرو جبائی(نگاه کنید به:اسماء الهی، 177-180)، استمرار وجود ادراک می‌کنیم-با کمال تعجب می‌بینیم که او همواره به این اصل ابن کلاب و یاران او، که به موجب آن باقی باقی به بقاء است، اکتفا می‌کند، و تنها اختلاف او با اسلاف اهل سنت خود اختلاف در عبارت است:یعنی در حالی که اسلاف او«باقی»را«من قام به البقاء»(آن که بقاء قائم به اوست)تعریف می‌کنند، او ترجیح می‌دهد که آن را«من له بقاء»(آن که بقا دارد)تعریف کند، تعریفی که، به عقیده او، امکان می‌دهد که صفات قدیم خدا را هم، با آنکه صفت‌اند، به موجب بقاء قائم به خود خدا، «باقیة» توصیف کنیم(نگاه کنید به:ص 126 و 289 همین کتاب). جوینی که او نیز در الشامل به این مناظره اشاره می‌کند(423، 8-11 و 574، 13-14)بر آن است که اشعری امتناع داشته است از اینکه چیزی را هر چه باشد-و نه تنها خدا-با صفت«قائم بنفسه»وصف کند:«لا حقیقة(یا:لا معنی)للقائم بالنفس شاهدا و غائبا!»و اما در مورد خدا(الشامل، 423، 11-13)، گویا به اعتقاد اشعری، از یک سو، چنین تعبیری در وحی الهی تأیید نشده است(دلیلی که برای حذف آن کافی است، زیرا از اسماء الهی نیست، نگاه کنید به:ص 360 همین کتاب)، از سوی دیگر، این تعبیر به خودی خود درست نیست، مگر آنکه آن را به معنی مجازی بگیریم(؟)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.