Skip to main content
فهرست مقالات

گفتگوی سه دین الهی پیرامون معنی نبوت

نویسنده:

ISC (22 صفحه - از 109 تا 130)

کلیدواژه ها : وحی ،نبوت ،پیشگو ،بیننده ،رؤیا ،روح خداوند ،کلام الهی

کلید واژه های ماشینی : نبوت، نبی، ادیان، قرآن، کتاب مقدس، موسی، خدا، وحی، ادیان الهی، عهد عتیق، پادشاهان، ارمیا، پیامبران، خداوند، قرآن و کتاب مقدس، پیشگویی، روح، عهد قدیم، ضرورت گفتگوی میان ادیان، اسلامی، سخن، تثنیه، تعالیم، مردم، عیسی، گفتگوی میان اسلام و مسیحیت، عهد عتیق استقرار روح الهی، اول سموئیل، گفتگوی سه دین، قرآن و عهدین

در جهان امروز ضرورت گفتگوی میان ادیان را کمتر صاحبنظری با دیده انکار می‌نگرد.اهمیت این گفتگو به علت ارتباطات تاریخی میان این ادیان، بویژه مسلمانان و مسیحیان برای ابهام زدایی از پیامهای اصلی ادیان الهی از یک طرف و تقویت زمینه‌های صلح و همزیستی میان پیروان این ادیان از طرف دیگر به چشم می‌نگرد.با توجه به اینکه در دوهه اخیر در جهان اسلام و نیز جمهوری اسلامی ایران، گفتگوی میان اسلام و مسیحیت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده است و عملا نیز جلسات گفتگوی متعدد به پا گردیده است، انجام تحقیقی به منظور فراهم آوردن زمینه‌های علمی لازم و فراهم آوردن مبناهای کلامی دقیق ضروری به نظر می‌رسد. نویسنده مقاله برآن است که بین قرآن و عهدین در مسأله نبوت، مفهومهایی مشترک و مورد اختلاف وجود دارد و مدعی است که مشترکات آنها بیش از مفترقات و به گونه‌ای بنیادین است و این مفهومها می‌تواند اساس گفتگوی میان پیروان سه دین الهی قرار گیرد.

خلاصه ماشینی: "1-3-بیننده خواب و رؤیا در عهد عتیق این اصطلاح در مورد نبی و یا معادل آن به کار رفته است‌[تثنیه 13: 1و3]و آن یکی از طرق درک وحی و الهام بوده، خداوند برای عده‌ای از انبیا در رؤیا ظاهر می‌شد و در خواب با ایشان سخن می‌گفت. نبی برتر در عهد قدیم فقط در مورد موسی به کار رفته است و این عنوان با تعبیر قرآنی سازگاری دارد، ولی انحصار این مقام به موسی علیه السلام در قرآن وجود ندارد. [النساء/64؛ص/12-15؛نحمیا 9:26-30؛ ارمیا23:19-20؛تثنیه 18:15و19] این نکته در کتاب مقدس وجود دارد که اگر دعوت نبی به پرسش بتها باشد و در این راه معجزه‌ای انجام دهد، او و پیروانش باید مجازات گردند[تثنیه 13:1-7؛18:20]در حالی که از دیدگاه قرآن اطاعت انبیا الزامی است و هرگز آنان به پرستش خدایان دعوت نمی‌کنند. »[طباطبایی، 1393، صص 77-78] اما این موضوع که نوعی از حلول این روح، نبی را به سخن گفتن وادار نمی‌کرده؛بلکه او را به عمل وادار می‌کرده، از اختصاصات کتاب مقدس است و در قرآن چنین چیزی وجود ندارد؛همچنین هر شخصی که مؤید به روح الهی باشد و عمل خیر انجام دهد، از دیدگاه قرآن نبی نیست. [نحمیا، باب‌9 و، 10، بی‌ناس، 1375، ص 536] در قرآن نیز به پادشاه، شرح حال پادشاهان، نبی‌های درباری و موظف، نبی‌های مشاور و ساقی پادشاه و همکاری انبیا با پادشاهان نیامده، ولی در کتاب مقدس این مطالب به‌طور مفصل آمده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.