Skip to main content
فهرست مقالات

تأملی در خنیاگری در ایران باستان

نویسنده: ؛

بهار و تابستان 1383 - شماره 36 و 37 علمی-پژوهشی (20 صفحه - از 183 تا 202)

کلیدواژه ها : ایران ،شعر ،موسیقی ،خنیاگری ،گوسان ،تاریخ شفاهی ،ماد ،هخامنشی ،اشکانی ،ساسانی

کلید واژه های ماشینی : خنیاگران ،خنیاگری در ایران باستان ،ایران باستان ،خنیاگری ،خنیاگری در ایران ،باستان ،اشکانی ،عهد باستان ،تاریخ شفاهی ،ساسانی ،دوران اشکانی ،گوسان ،دینی ،اوستا ،متون دینی ،دوره اشکانی ،فرهنگ شفاهی ،رامشگران ،حماسی ،خنیاگران در دوره‌هایی ،شفاهی ،عهد ساسانی ،داستانهای حماسی ،رامشگران عهد باستان ،شعر حماسی ،آواز و موسیقی ،موسیقی در ایران ،شعر و موسیقی ،موسیقی ایران ،رامشگران عهد

بسیاری از متون دینی و سیاسی ایران باستان در قالب شعر هجایی سروده شده است. این شعر به منظور ماندگاری بیشتر در ذهن و دوری از دستبرد ارهزنان فرهنگی همواره با ساز و آواز و موسیقی بیان می‌گردید.مضمون بیشتر این اشعار را داستان آفرینش، سکونتگاههای اولیه، پادشاهان باستانی، شرح قهرمانی‌ها و تاریخ حماسی تشکیل می‌داد.اعتقادات مذهبی و کحبوبیت شخصیت‌های ملی و دینی، پشتوانه محکم فرهنگ شفاهی حاکم بر ایران باستان، خاصه دوران اشکانیان بوده است.در این میان خنیاگر(هنیاگر، گوسان، گسن)، موسیقیدان عهد باستان، وظیفه حفظ، تداوم و انتقال تاریخ شفاهی را بر عهده داشت.با بررسی معانی لغوی و دقت در عملکرد این گروه، آشکار می‌گردد که با وجود اشتهار این گروه اجتماعی به آواز خوانی و مطربی در میان مردم، داستانسرایی منظوم و نقل تاریخ شفاهی از وظایف عمدی اینان بوده و خنیاگران در دوره‌هایی از تاریخ ایران زمین، در شمار طبقات ممتاز بوده‌اند.این نقش و جایگاه نه تنها در ایران که در میان اقوام گرجی و ارمنی نیز دیده شده است به نحوی که بعدها پیروان آیین مسیح، خنیاگران را(به دلیل حفظ و نقل تاریخ ملی این سرزمین‌ها)به کفر و الحاد متهم کردند.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.