Skip to main content
فهرست مقالات

اسماء و صفات خدا در قرآن/ 16- 25- الباری، الباطن، الظاهر، البدیع، البر، البصیر، السمیع، التواب، الجبار

نویسنده:

(11 صفحه - از 7 تا 17)

کلید واژه های ماشینی : خدا، جبار، صفت، اسماء و صفات خدا، صفات خدا در قرآن، سمیع، بدیع، بصیر، ظاهر، معنی

خلاصه ماشینی: "نوزدهم:البدیع لفظ بدیع در قرآن دوبار،و در هردو مورد وصف خدا است و در تبیین کیفیت آفرینش آسمانها و زمین از آنها بهره گرفته شده است چنان‌که می‌فرماید: بدیع السموات و الأرض و اذا قضی امرا فانما یقول له کن فیکون (بقره،711)پدید آرندهء آسمانها و زمین آنگاه که به آفرینش چیزی فرمان دهد،جز این نیست که به او می‌گوید باش،آن نیز تحقق می‌پذیرد. گروهی از مفسران بصیر را فقط به حضور مبصرات نزد خدا تفسیر کرده‌اند و این معنا در مورد اشیاء قابل رؤیت است،ولی گاهی در مواردی بکار رفته که قابل رؤیت نیست مانند:ذنوب زیرا بسیاری‌ از گناهان قابل رؤیت نیست،طبعا در این‌جا باید مقصود از بصیر آگاهی از جزئیات باشد و شاهد آن این‌ است آنگاه که ذنوب را متعلق بصیر قرار می‌دهد،لفظ خبیر را با آن همراه می‌سازد،چنان‌که می‌فرماید: بذنوب عباده خبیرا بصیرا و شاید هدف آیات این است که خددا نسبت به آنچه که در جهان‌ هستی می‌گذرد،علم تفصیلی دارد نه علم اجمالی،و تمام آنچه که در آشکار و پنهان هست،از قلمرو علم‌ خدا بیرون نیست. دلیل بر اینکه مقصود از جبار در آیات همین است که در مواردی که وصف انسان قرار می‌گیرد با لفظ عصی،شقی و عنود همراه می‌باشد چنان‌که از زبان یحیی نقل می‌کند« و برا بوالدیه‌ و لم یکن جبارا عصیا (مریم،94):به پدر و مادر خود نیکوکار بود،و هرگز گردنکش و عصیانگر نبود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.