Skip to main content
فهرست مقالات

ادبیات عاشورا/ از صاحب بن عباد تا محتشم کاشانی

نویسنده:

(7 صفحه - از 46 تا 52)

کلید واژه های ماشینی : صاحب بن عباد، ادبیات عاشورا، شعر، حضرت امام حسین علیه‌السلام، کربلا، فارسی، امام، کسائی، قصیده‌ای، مدح

خلاصه ماشینی:

"و این اولین باری بود که در ایران آن روزگار،در ملأ عام در شهر بغداد مرکز حکومت معز الدولة دیلمی و سایر بلاد،برای حضرت امام حسین علیه السلام نوحه‌خوانی و مرثیه‌سرائی و عزاداری شد،و این شیوه به‌ طور رسمی تا شصت سال پس از آن(حدود 214 هجری قمری و 004 هجری شمسی)در سرزمینهای‌ تحت سلطهء آنان رواج داشته است. صاحب مجمع الفصحاء او را فاضلی نیکو اعتقاد و مداح اهل بیت امجاد و معاشر اهل ایمان‌ خوانده و از شیعهء قدما دانسته و شعر ذیل را در منقبت امیر المؤمنین علی علیه السلام از او نقل نموده است: مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر بستود و قضا کرد و بدو داد همه کار آن کیست بر این حال و که بو دست و که باشد جز شیر خداوند جهان،حیدر کرار این دین هدی را به مثل دایده‌ای دان‌ پیغمبر ما مرکز و حیدر،خط پرگار علم همه عالم،به علی داد پیمبر چون ابر بهاری که دهد سیل به گلزار کسائی بیشتر عمر خود را در دورهء سامانیان گذراند،امرای سامانی اگرچه خود اهل سنت بودند و اطاعت ظاهری از خلافت بغداد داشتند،اما آزاداندیشی و آزادمنشی در قلمرو فرمانروائی آنان وجود داشت و معتقدان به کیشها و آئین‌های گوناگون از جمله پیروان تشیع،نوعی آزادی و آسایش داشتند و کمتر مورد تعقیب و آزار بودند،اما با سقوط دولت سامانی،وضع دگرگون شد،محمود غزنوی که نژاد ترک و مذهب حنفی داشت،با تعصب و سخت‌کوشی تمام،سیاست حکومتی و مذهبی عباسیان را اجرا می‌کرد و می‌گفت: «من از بهر عباسیان،انگشت در کرده‌ام در همهء جهان،و قرمطی می‌جویم و آنچه یافته آید،و درشت گردد،بردار می‌کشم»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.