Skip to main content
فهرست مقالات

ارزیابی اقتصادی وضعیت حقوق و مزایای اعضای هیأت علمی دانشگاه های ایران

نویسنده: ؛ ؛

بهار 1380 - شماره 19 علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (30 صفحه - از 1 تا 30)

کلید واژه های ماشینی : مزایای اعضای هیأت‌علمی دانشگاه مازندران ،مزایای اعضای هیأت‌علمی دانشگاه‌ها ،مزایای اعضای هیأت‌علمی ،اعضای هیأت‌علمی دانشگاه مازندران ،اعضای هیأت‌علمی دانشگاه ،اعضای هیأت‌علمی ،دانشگاه مازندران ،مازندران ،هیأت‌علمی ،حقوق و مزایا ،اعضای هیأت‌علمی در مرتبه‌های ،مربی آموزشیار ،مرتبه مربی آموزشیار ،اعضای هیأت‌علمی دانشگاه‌های کشور ،هیأت‌علمی در مرتبه مربی ،مرتبه علمی اعضای هیأت‌علمی ،مزایای اعضای هیأت‌علمی پایه ،افزایش حقوق و مزایا ،اجرایی ،مزایای واقعی مرتبه‌های مربی ،پست اجرایی ،مزایای واقعی اعضای هیأت‌علمی ،اعضای هیأت‌علمی مرتبه‌های مربی ،دانشگاه مازندران در سال ،هیأت‌علمی در دانشگاه مازندران ،آموزشیار ،حقوق اعضای هیأت‌علمی ،اعضای هیأت‌علمی پایه ،اعضای هیأت‌علمی با مرتبه ،مرتبه مربی

هدف اصلی مقاله حاضر این است که، با توجه به اطلاعات موجود و استفاده از الگوهای مختلف، میزان اهمیت عوامل مختلفی چون سنوات خدمت، مرتبه، پایه و مسوولیت اجرایی در حقوق و مزایای اعضای هیات علمی دانشگاه مازندران شناسایی شود. در این مقاله، ابتدا مطالعات انجام شده در ایران ارایه می شود. سپس مشخصات اعضای هیات علمی دانشگاه های کشور، با تاکید بر دانشگاه مازندران و بر اساس آخرین اطلاعات، مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. پس از آن با توجه به اطلاعات موجود در سال 1377 که 238 نفر به عنوان عضو هیات علمی در دانشگاه مازندران فعالیت داشته اند، تغییرات کمی و کیفی ایجاد شده در فاصله سالهای 1362 تا 1377 تجزیه و تحلیل شده و مقایسه ای نیز در زمینه افزایش حقوق و مزایا در حالت ارتقای مرتبه علمی با افزایش حقوق و مزایا در نتیجه پذیرش مسوولیت اجرایی صورت گرفته است. در ادامه این مقاله، همچنین رابطه بین تغییرات حقوق و مزایای اعضای هیات علمی و شاخص هزینه های زندگی بررسی شده است. نتایج حاصل از مقاله حاضر نشان داده است که افزایش حقوق و مزایای سالانه مربوط به اعضای هیات علمی به هیچ وجه متناسب با تورم تعدیل نشده است. یکی دیگر از نتایج مهم مقاله حاضر این است که افزایش حقوق و مزایای اعضای هیات علمی بر اثر احراز پستهای اجرایی مورد نظر، بیش از افزایش حقوق و مزایای ناشی از یک درجه ارتقا می باشد. این موضوع برای سالهای 1375 و 1377 تایید شده است. به عبارت دیگر، انگیزه اقتصادی در مورد ارتقای سطح علمی و مرتبه علمی اعضای هیات علمی ـ که بدون توجه به کارهای پژوهشی و بهبود کیفیت علمی آنها امکان پذیر نیست ـ به مراتب کمتر از انگیزه مادی ارایه شده برای احراز پستهای اجرایی است. همچنین، مقاله حاضر نشان می دهد که در اغلب اوقات ـ افزایش حقوق و مزایا به مشخصات علمی (مرتبه و ...) اعضای هیات علمی ارتباط ندارد. بنابراین، پیشنهاد می شود که مسوولان آموزش عالی کشور در سطوح مختلف، در تنظیم آیین نامه های اجرایی که به نحوی باعث افزایش حقوق و مزایا می شود، مشخصات علمی اعضای هیات علمی دانشگاه ها را نیز در میزان افزایش حقوق و مزایای آنها مدنظر قرار دهند.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.