Skip to main content
فهرست مقالات

توبه در شعر حافظ

نویسنده:

ISC (22 صفحه - از 1 تا 22)

کلید واژه های ماشینی : توبه، حافظ، شعر، شعر حافظ، توبه در شعر حافظ، ابیات محتوی کلمه توبه، شاعر، گناه، قرآن کریم، کلمه

خلاصه ماشینی:

"6 کلمه توبه در فلسفه الهی و در تاریخ زبان عربی و بالاخره در فرهنگ معتبر اسلامی از کلمات و مفاهیم بسیار دیرینه روز است و در رابطه میان آفریدگار تعالی و آفریدگان، از نخستین مفاهیم بشمار می‌آید:چون حضرت آدم، ابو البشر، تحت تاثیر وسوسه‌های شیطانی سر به عصیان برداشت و از میوه درخت ممنوعه تناول بکرد، به جرمانه این گستاخی و عصیان از بهشت رانده گشت و به اتفاق همسرش حواء، در دار دنیا رحل اقامت بیفکند تا در طول حیات دنیوی، پاکی نخستین بر ایشان به حصول پیوندد و رضایت خاطر حق جل و علا، فراهم آید. سلطان عشق و مهر معشوق پهنه دل پند ناپذیر وی را در تسلط خویش آورده و حافظ از پس رها کردن خلق و روی آوردن به خالق دیگر بازگشتی در کارش نیست: من ترک عشق و شاهد و ساغر نمی‌کنم صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم بیا که توبه زلعل نگار و خنده جام حکایتی است که عقلش نمی‌کند تصدیق گاهی حافظ تحت تاثیر عوامل و اسباب و انگیزه‌های مختلف به توبه تن در می‌دهد، اما در همان حال گوش بزنگ و چشم براه است تا با کوچکترین بهانه، توبه خویش بشکند و ملالت خاطر پیر می فروش برای توبه شکنی به صورت نیروئی غالب گریبانش را می‌گیرد و بهانه مطلوب پیش روی او می‌نهد و به توبه شکنیش وا می‌دارد: پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم و پیر مغان در روزگار کمال حافظ در شعرش ظاهر می‌گردد و باده در این جا باده عشق و معرفت است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.