Skip to main content
فهرست مقالات

شیوه های بیانی در شعر شاعران دوره های آغازین شعر فارسی

نویسنده:

ISC (24 صفحه - از 9 تا 32)

کلید واژه های ماشینی : شاعران دوره آغازین شعر فارسی، شعر، شعر شاعران دوره‌های آغازین شعر، شاعر، تشبیه، ابوشکور، استعاره، رودکی، تخیل، کنایه

خلاصه ماشینی:

"به نظر می‌آید که شیوه چشمگیر بیانی در شعر شاعران دوره آغازین تشبیه است اما شعر آنان از دیگر صور بیانی خالی نیست و گاه بعضی از استعاره‌ها و تشبیهات قرنها در شعر فارسی نیز دیده می‌شود. شیوه بیانی چشمگیر در مجموع این اشعار تشبیه است و گاه در یک یا دو بیت باقی مانده از شاعر اولین تشبیهات زبان فارسی را می‌توان نشان داد و به همین لحاظ اهمیت بسزائی دارد. از جمله آیه‌ای است که در آن به در زمین فروکردن اموال قارون اشاره دارد:اگر قارون شوی زالفختن مالشوی در زیر پای خاک پا مال 42و بیت ذیل آیه شریفه را در مورد قصاص به یاد می‌آورد که شاعر بدون درج کلمه‌ای از آیه شریفه از مفاد آیه بهره برده است:و زغمزه تو خسته شد آزرده دل منوین حکم قضایست جراحت به جراحت 43مقایسه اشعار رودکی با ابوشکور بلخیعصر ابوشکور بلخی محققا مصادف با اواخر عصر رودکی بوده و ابیات بیشتری نسبت به شاعران دوره آغازین شعر فارسی از او باقی مانده است. شهید در دو بیت ذیل بدون آنکه در نگاه اول تشبیهی در کلام او مشاهده شود، دوبرج را به صورت درزی و جولاهی تخیل کرده است که یکی کلاه می‌دوزد و دیگری پلاس می‌بافد:بر فلک بر دو شخص پیشه ورنداین یکی درزی و آن دگر جولاهاین ندوزد مگر کلاه ملوکو آن نبافد مگر پلاس سیاه 56از نظر ساختاری، تشبیه ذیل که صورت پرسش و پاسخ دارد، در شعر شهید قابل توجه است و یادآور یکی از اشعار رودکی با همین ساختار است: 57برکه و بالا چوچه؟همچون عقاببر تریوه راه چون چه؟همچو بر صحرا شمال 58در شعر شهید استعاره به ندرت دیده می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.