Skip to main content
فهرست مقالات

مانی در شاهنامه ی فردوسی

نویسنده:

(18 صفحه - از 155 تا 172)

کلید واژه های ماشینی : شاه، شاهنامه، فردوسی، مانی در شاهنامه‌ی فردوسی، مانویان، دین، آیین، روم، شاپور، چین

خلاصه ماشینی:

"با توجه به اهمیت شاهنامه‌ی فردوسی در نمایاندن فرهنگ ایران باستان، نگارنده از میان آثار ادبی سده‌های یاد شده این شاهکار بزرگ ادبی و حماسی را برگزیده و ابیاتی از آن را که اشاره به ظهور مانی دارد، در برابر متون مانوی موجود به زبان‌های ایرانی میانه نهاده و آنها را با یکدیگر سنجیده است. به صورتگری گفت پیغمبرم ز دین آوران جهان برترم در همداستانی با مصراع دوم بیت بالا که حاکی از ادعای مانی به برتری از دیگر پیامبران است، متن فارسی میانه‌ M 5794 را گواه می‌آوریم(مری بویس 1975:ص ص 29-30)، که مانی در تعریف آیین خود چنین می‌گوید: دینی که من برگزیده‌ام از همه دین‌های دیگر پیشینیان به ده چیز برتر بهتر است: یک اینکه دین کهن در یک شهر(سرزمین)و یک زبان بود، پس دین من در هر شهر و به همه زبان‌ها آشکار شود. گرین صورت کرده جنبان کنی سزد گر ز جنبنده برهان کنی ندانی که برهان نیاید به کار ندارد کسی این سخن استوار اگر اهرمن جفت یزدان بدی شب تیره چون روز خندان بدی همه ساله بودی شب و روز راست به گردش فزونی نبودی نه کاست نگنجد جهان آفرین در گمان که او برتر است از زمان و مکان سخن‌های جزین نیز بسیار گفت که با دانش و مردمی بود جفت فروماند مانی ز گفتار اوی بپژمرد شاداب بازار اوی ز مانی برآشفت پس شهریار بر او تنگ شد گردش روزگار فردوسی ظهور و افول مانی را در هنگام شاهنشاهی شاپور ذوالاکتاف آورده است؛اما همان گونه که پیش‌تر اشاره شد، مانی در زمان سه شاه، یعنی شاپور اول و پسرانش هرمز و بهرام اول به تبلیغ دین پرداخته است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.