Skip to main content
فهرست مقالات

سخن آوردن بر خلاف مقتضای ظاهر

نویسنده: ؛

پاييز 1384 - شماره 55 (20 صفحه - از 219 تا 238)

کلید واژه های ماشینی : مسندالیه ،التفات ،اسم ظاهر ،فعل مضارع ،شنونده ،التفات از متکلم ،التفات از مخاطب ،خلاف مقتضای ظاهر ،نمونه التفات ،غائب ،مضارع ،مصراع ،جای اسم ظاهر ،دیوان غزلیات حافظ ،جای ضمیر ،بلاغت در زبان ،اسم اشاره ،ساختار متکلم ،کلیات سعدی ،محسوس ،جای اسم ،آینده با واژه ،کلیات دیوان ،مضارع محقق‌الوقوع ،ساختار مخاطب ،غائب التفات ،جای ضمیر می‌نشیند ،سعدی گوید ،مقتضای ظاهر حال ،روند سخن

باب دوم از هشت باب علم معانی، مربوط به احوال مسندالیه است.این باب، طولانی‌ترین باب از ابواب این دانش به شمار می‌آید که مباحثی بسیار لطیف و پربار دارد و علمای بلاغت در زبان فارسی و عربی همواره بدان توجه داشته‌اند. یکی از مباحث مهم باب مسندالیه، «آوردن سخن است برخلاف مقتضای ظاهر»که از مباحث دل‌انگیز و هنرمندانه و در دست استفاده اهل شعر و ادب است.مقوله‌های این مبحث عبارت است از:آوردن ضمیر به جای اسم ظاهر، آوردن اسم ظاهر به جای ضمیر، التفات، اسلوب الحکیم، سخن گفتن از آینده با واژه گذشته، و قلب. نگارنده در این مقاله، به قصد مقایسه این موضوعات در دو زبان فارسی و عربی، با روشی تطبیقی و به شیوه نظیره‌آوری در نمونه‌های نظم و نثر از این دو زبان، بحث و بررسی کرده و تسهیل در کار پژوهندگان علوم‌ بلاغت را هدف اصلی و مقصد نهایی خود قرار داده است.و لله در من یتأمل بعین الرضا.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.