Skip to main content
فهرست مقالات

ملاحظاتی درباره شعر و موسیقی در ایران پیش از اسلام بر مبنای شواهد مذکور در آثار نظامی

نویسنده:

ISC (7 صفحه - از 5 تا 11)

کلید واژه های ماشینی : موسیقی، شعر، باربد، کلام باربد بر خسرو پرویز، دوره ساسانی شعر با موسیقی، رودکی، شیرین، ایران پیش‌از اسلام، دوران پیش‌از اسلام، منظومه خسرو شیرین، دوره ساسانی، فرخی، شعر و موسیقی، اسلام شعر بر موسیقی برتری، موسیقیدان، سنت، نفوذ کلام باربد بر خسرو، کلام، خسرو پرویز از طریق هم‌آمیزی، منظومه خسرو، فارسی، سرود، نظامی، پیش‌از اسلام، داستان، موسیقی و رواج سنت، هم‌آمیزی موسیقی و شعر، رودکی و فرخی، خورشید، موسیقی در ایران

یکی از نکاتی که از منظومه خسرو و شیرین نظامی استنباط می‌شود ارتباط شعر با موسیقی و رواج سنت شاعری در دوران پیش از اسلام به ویژه در دوره ساسانیان است.وجود شاعرانی بزرگ چون فردوسی، رودکی و فرخی در قرون اولیه هجری نشان می‌دهد که کلام آهنگین از دیرباز در ایران رایج بوده است.نفوذ کلام باربد بر خسرو پرویز از طریق هم‌آمیزی موسیقی و شعر را می‌توان با مقام رودکی نزد ساسانیان سنجید.مضامین اشعار نظامی گواه بر این حقیقت است که باربد و نکیسا نمایندگان یک سنت هنری و ادبی بوده‌اند و در دوره ساسانی شعر با موسیقی همراهی داشته است.اوضاع اجتماعی و اعتقادات متفاوت ایرانیان در دوران پیش از اسلام و پس از آن سبب شد در ایران پیش از اسلام زمینه تفوق موسیقی بر شعر فراهم آید و نوازندگان شاعر به عنوان نام‌آوران موسیقی شهرت یابند در حالی که پس از اسلام شعر بر موسیقی برتری یافت و از این روست که فرخی و رودکی بیشتر به عنوان شاعر شناخته شده‌اند تا موسیقیدان.یکی از هزاران نکته‌ای که می‌توان از داستان خسرو و شیرین نظامی استنباط کرد، ارتباط موسیقی و شعر و شناختن سنت شاعری در دوران پیش از اسلام به ویژه در دوره ساسانیان است.

خلاصه ماشینی: "چکیده:یکی از نکاتی که از منظومه خسرو و شیرین نظامی استنباط می‌شود ارتباط شعر با موسیقی و رواج سنت شاعری در دوران پیش از اسلام به ویژه در دوره ساسانیان است. یکی از هزاران نکته‌ای که می‌توان از داستان خسرو و شیرین نظامی استنباط کرد، ارتباط موسیقی و شعر و شناختن سنت شاعری در دوران پیش از اسلام به ویژه در دوره ساسانیان است. ولی چگونه است که با همه رواج و رونق بازار شعر و علیرغم بازماندن نام حکیمان و موسیقیدانان و دیگر هنرمندان اعصار پیش از اسلام، نام شاعری از آن دوران به به تصریح در هیچ منبعی ذکر نشده است؟ در بخشی از منظومه خسرو و شیرین نظامی اشارات پراکنده‌ای است که برخی از متون دیگر این گواهیها را تأیید می‌کنند و شاید بتوان گفت که مجموعه آن شواهد گوشه‌ای از این ابهام را برای ما روشن می‌کند. در مورد کاربرد مشترک شعر و موسیقی صاحب المعجم در توضیح بحر مشاکل که از بحور مختصه زبان فارسی است چنین می‌نویسد:کافه اهل عراق را از عالم و عامی و شریف و وضیع بانشاء و انشاد ادبیات فهلوی مشعوف دیدم و باصغاء و استماع ملحونات آن مولع یافتم بلکه هیچ لحن لطیف و تألیف شریف اعطاف ایشان را چنان در نمی‌جنباند و چنان در اهتزاز نمی‌آورد که: لحن اورامان و بیت پهلوی زخمه رود و سماع خسروی مؤید این نظریه بیان صاحب تاریخ سیستان است که می‌گوید:«تا پارسیان بودند سخن پیش ایشان به رود باز گفتندی به طریق خسروانی». ولی آنچه موجب شناخته شدن و اشتهار این هنرمندان در دوران پیش یا پس از اسلام با یکی از جنبه‌های هنری‌شان(موسیقی یا شعر)شده است، اوضاع اجتماعی و اعتقادات متفاوت ایرانیان در هر یک از دو دوره بوده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.