Skip to main content
فهرست مقالات

گوناگونی در ایران؛ زمینه ساز تکامل ملی و مرکزیت منطقه ای

نویسنده:

ISC (14 صفحه - از 35 تا 48)

کلیدواژه ها :

مهاجرت ،شیعه ،هویت ،همگرایی ،تسنن ،قوم ،گویش ،بومی بودن ،گوناگونی

کلید واژه های ماشینی : ایران، قومی، قومیت، تنوع، مهاجران، گویش، زبان، جمعیت، دین، مهاجرت

در این مقاله ، پس از بررسی اجمالی موضوع گوناگونی و امکان تقسیم بندی کشورها از منظر تنوع و تکثر یا فقدان آن ، با اشاره به انواع گوناگونی های دینی ، مذهبی ، قومی ، زبانی و فرهنگی ، ایران کشوری برخوردار از گوناگونی شناخته شده است . افزون بر این ، تنوع موجود در ایران برونزا و محصول مهاجرت ها یا پراکنش منطقه ای ناشی از تجزیه امپراتوری یا کشوری کثیرالمله نیست ، بلکه تنوعی است اصیل ، بومی و درونزا، باتوجه به آثار و تبعات دوگانه گوناگونی در ایجاد یا تشدید منازعات و بحران ها از یک سو و تاثیرگذاری های سازنده و تعاملات تکامل آفرین از سوی دیگر، پیامدهای گوناگونی موجود در ایران با توجه به ویژگی های آن بررسی شده و در پایان نقش فرامرزی بودن این گوناگونی مورد بررسی قرار گرفته است .

خلاصه ماشینی:

"قومیت‌های عمده ایران،محل استقرار آنها و نسبت آنان در جمعیت کشور بر حسب درصدبه ترتیب عبارت است از فارس‌ها یا مجموعه اقوام فارس زبان در سراسر ایران جز نواحی خاصسایر قومیت‌ها(45/6 تا 66 درصد)آذری‌ها عمدتا در شمال غربی کشور در استان‌هایآذربایجان غربی،آذربایجان شرقی،اردبیل،زنجان و بخش‌هایی از استان‌های کردستان،همدان،قزوین،مرکزی،مازندران(قائم‌شهر)،غرب گیلان(آستارا)،شمال خراسان،فارس(عشایرقشقایی)و نیز ساکنان برخی شهرهای بزرگ به ویژه پایتخت و کرج(16/8 تا 25 درصد)،کردهاعمدتا در غرب کشور خصوصا استان کردستان،جنوب آذربایجان غربی(مهاباد)،کرمانشاه،ایلام،شمال خراسان(5 تا 9/1%)،گیلک‌ها در گیلان و غرب مازندران(5/3 درصد)،لرها عمدتادر غرب و جنوب غربی ایران در استان‌های لرستان،همدان،ایلام و پشتکوه لرستان،چهارمحالو بختیاری،اصفهان،کهگیلویه و بویراحمد،فارس،بوشهر و شمال خوزستان(4/3 درصد)،مازندرانی‌ها در استان‌های مازندران و گلستان(3/6 درصد)،بلوچ‌ها در استان بلوچستان وسیستان،جنوب و شمال شرقی خراسان(سرخس و جام)،جنوب کرمان و شرق هرمزگان(2/3درصد)،عرب‌ها در مرکز و جنوب خوزستان و به صورت پراکنده در جنوب خراسان(عربکدهبیرجند)و استان‌های بوشهر و هرمزگان(4%)،بختیاری‌ها در استان چهارمحال و بختیاری وشمال خوزستان(1/7 درصد)،تالش‌ها در غرب گیلان و شرق اردبیل(کمتر از یک درصد)وترکمن‌ها در استان گلستان و شمال خراسان سکنی گزیده‌اند. سایر کشورهایی که حداقل ده درصد جمعیت آنان را اقوامی جز قوم اصلیتشکیل می‌دهد و تنوع قومی آنها نیز قابل‌توجه می‌باشد،عبارت‌اند از: الف)کشورهایی که گوناگونی‌شان حاصل مهاجرت اقوام و ملیت‌های دیگری از کشورهاینزدیک یا دور-بعضا از قاره‌های دیگر-است. 8هم‌چنین کشورهای کثیر المله‌ای نظیر ایالات متحدهآمریکا،کانادا،استرالیا،نیوزلند،آفریقای جنوبی و اسرائیل(فلسطین اشغالی)که تنوع وگوناگونی قومی آنها نیز مشخصا حاصل اختلاط مهاجران نسل‌های پیش(عمدتا اروپایی)وبومیان یا سکنه اصلی این کشورهاست که اکنون اغلب در اقلیت قرار دارند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.