Skip to main content
فهرست مقالات

شیرازی باستان

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (9 صفحه - از 32 تا 40)

کلید واژه های ماشینی : استان ،گویش ،شیرازی باستان ،فارسی میانه مانوی ،ایرانی باستان ،فارسی میانه زردشتی ،کازرونی ،دوانی ،فارسی میانه ،زبان ،قس فارسی میانه ،قس فارسی میانه مانوی ،فارسی باستان ،فارسی میانه و فارسی نو ،شپش ،کرمان ،کتیبه‌های ،اوستایی ،فارسی باستان کتیبه‌های هخامنشی ،گویش قدیم کلیمیان شیراز ،قس فارسی باستان ،هخامنشی ،میان زبان‌های ایرانی باستان ،شیرازی قدیم ،گویش‌های بازمانده شیرازی باستان ،استان فارس ،جیرفت ،فرهنگ گویش دوانی ،واژه‌های ،بازماندگان شیرازی باستان

خلاصه ماشینی:

"از میان زبان‌های ایرانی باستان که در اواسط هزاره نخست پیش از میلاد در پهنه وسیعی از مرزهای شمالی چین در شرق، تا سواحل شمالی دریای سیاه در غرب، رواج داشت، تنها آثار مستقیم دو زبان بر جای مانده است: فارسی باستان به خط میخی در کتیبه‌های شاهنشاهان هخامنشی که متأخرترین آنها متعلق به اردشیر سوم (پادشاهی: 359-338 ق‌م) است، و اوستایی با دو گویش گاهانی (یا متقدم) و متأخر، که قرن‌ها سینه به سینه نقل می‌شد و سرانجام در سده چهارم میلادی در زمان پادشاهی شاپور دوم ساسانی (309-379 م) به خطی مخصوص به نگارش درآمد. (4) مادی باستان یکی دیگر از زبان‌های کمتر شناخته شده ایرانی باستان است که شواهد غیرمستقیم آن را می‌توان در برخی القاب، نام‌های خاص، نام‌های قبایل و جاینام‌ها در کتیبه‌های آشوری، بابلی و فارسی باستان، در الواح ایلامی، در اسناد آرامی و نیز در آثار مورخان یونانی یافت. 7. هنوز هم در برخی از گویش‌های کنونی استان فارس واژه «شپش» ــ که از واژه‌های پایه زبان است (27) ــ با t آغاز می‌شود و بر همین اساس می‌توان این گویش‌ها را بازماندگان شیرازی باستان دانست. (33) بدین ترتیب، به نظر می‌رسد که برخی از گویش‌های رایج در استان فارس ــ چون بنافی، دوانی، دهله‌ای‌ـ پیرمهلتی، زرقانی، سرخی، سروستانی، کلانی (گونه تاجیکی) و گویش میان ده فسا ــ و نیز گویش‌های کازرونی قدیم، شیرازی قدیم و گویش قدیم کلیمیان شیراز در واقع بازماندگان زبانی هستند که می‌توان آن را شیرازی میانه و صورت باستانی آن را شیرازی باستان نامید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.