Skip to main content
فهرست مقالات

گونه های زبان در شعر نو فارسی

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (1 صفحه - از 34 تا 34)

کلید واژه های ماشینی : شعر، شعر نو، فارسی، زبان، نیما، شعر نو فارسی، شاملو، گونه‌های زبان در شعر نو، اخوان، شعر کهن، سنت، کلاسیک، شعر شاملو، نثر، فروغ فرخزاد، میان کلاسیکهای شعر جدید فارسی، در شعر، حافظ، واژگان، شعر قدیم، کلاسیکهای شعر نو، زبان شعر و زبان نثر، شعر کلاسیک فارسی، زبان شعر، میان شعر نو و کهن، شعر کهن فارسی، مضمون، مدت شعر نو فارسی، شعر شاملو و اخوان شعری، شعر سپهری و فرخزاد

خلاصه ماشینی: "این سنت اکنون نمایندگانی معروف، آثاری کلاسیک و شیوه‌های بیان خاص خود را دارد: امروزه ما به شعر کسانی چون نیما، شاملو، اخوان، فروغ فرخزاد، سهراب سپهری و چند تن دیگر، نه به چشم تجربه‌هایی بی‌سرانجام بلکه به چشم آثار کلاسیکی نگاه می‌کنیم که بسیاری از فارسی‌زبانان از راه آنها با شعر آشنا می‌شوند و شاعران دیگر غالبا آموزش شاعری را با آین آثار آغاز می‌کنند. چنان‌که پیش از این اشاره کردیم، شاملو، در مقام یکی از نظریه‌پردازان شعر نو، در برخی از شعرهای بیانیه‌وار خود، و بیش از همه در «شعری که زندگیست»، از شاعران می‌خواهد که وزن و قافیه و الفاظ و خلاصه همه اجزای شعر خود را از میان عناصر زنده زندگی زمان خود انتخاب کنند و طبعا زبان شعر ایشان را هم از این حکم مستثنی نمی‌داند. در شعرهای دهه‌های چهل تا هفتاد شاملو، از یک سو واژه‌های آرکائیک فراوان دیده می‌شوند، و شاملو این واژه‌ها را نه‌تنها از شعر قدیم بلکه از نثر گذشته نیز بر می‌گزیند و از سوی دیگر، حتی در انتخاب واژگان نو نیز، به زوایایی از زبان عامیانه سر می‌کشد که کمتر در محاوره عادی یا در نثر معمولی وارد می‌شوند. از یک سو، چنین می‌نماید که او وزن و قافیه را به این نیت رها کرده است که به یکی از آرمانهای نیما، یعنی نزدیک کردن شعر به «منطق طبیعی کلام» دست یابد (به ویژه که او خود در برخی از بیانیه‌های شعریش بر ضرورت پیوند میان زبان شعر و زبان عادی روزمره تأکید کرده و حتی برخی از معروف‌ترین شعرهایش را به زبان عامیانه سروده است)؛ از سوی دیگر، با انتخاب واژگانی مهجور و نحوی متفاوت با نحو نثر، هرچه بیشتر از این منطق دور می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.