Skip to main content
فهرست مقالات

موانع بین المللی رشد همگرائی در اروپای باختری

نویسنده: ؛

دي 1369 - شماره 25 (24 صفحه - از 379 تا 402)

کلید واژه های ماشینی : همگرائی ،همگرائی در اروپا ،امریکا ،وحدت اروپا ،ابرقدرت ،شوروی ،وحدت سیاسی ،بین‌الملل ،بازار مشترک ،اروپای غربی ،سیستم روابط بین‌الملل ،وحدت سیاسی و اقتصادی ،غربی ،روابط بین‌الملل ،توافق‌های دو ابرقدرت ،Paris ،پیشگامان وحدت اروپا ،جنگ سرد جدید ،اروپای دهه ،تحولات بین‌المللی ،مورد اروپای غربی ،توافق‌های امریکا و شوروی ،تحقق وحدت سیاسی ،اقتصادی اروپا ،جدید ،سیستم بین‌المللی ،وحدت اقتصادی ،امریکا و شوروی ،کشورهای عضو بازار مشترک ،مشکلات اقتصادی

اروپا مجددا بصورت کانون تحولات بین المللی در آمده است. درعین حال اروپای دهه 1990 که وارد مرحله جدیدی از همگرایی می شود با اروپای سده نوزدهم فاصله زیادی دارد. زیرا هنوز نه تنها مرکز ثقل سیاست جهان تلقی نمی شود بلکه حتی در صورت وحدت هم در سالهای اولیه وزنه ای نیستکه در محاسبات بین المللی قادر به برابری با دوایر قدرت باشد‘ زیرا از نظر نظامی هنوز اروپا راه درازی در پیش دارد تا بتواند به عنوان یک قطب قدرت مطرح باشد. درعین حال در صورت تحقق وحدت سیاسی و اقتصادی اروپا‘ می توان گفت تحولی قدرتمند ‘مسلما به ایجاد نیروی نظامی مستقل خودنیز اقدام و در دراز مدت راه را بسوی یک نظام چند قطبی خواهد گشود. فکر وحدت اروپا‘ ملهم از مسیحیت ریشه در گذشته ای دور دارد و بارها نیز طی قرون هیجدهم و نوزدهم درقالبهای مختلف و افکار متفاوت تجلی یافته است. از اتحاد مقدس تزار الکساندر (1815) تا جریانها و افکار سیاسی متاثر از رمانتیسم قرن نوزدهم مثل ابراز امیدواری ویکتورهوگو و دوستانش در کنگره صلح پاریس که در سال 1848 تشکیل شده بود مبنی بر بر چیده شدن مرزها در اروپا . و بالاخره تلاش کودنهف کالرگی سیاستمدار یونانی الاصل در جهت ایجاد یک اروپای متحده د رسالهای 27-1924 ‘ همگی نشان از تفکر عمیق و ریشه دار وحدت اروپا دارد. حتی در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم نیز علیرغم انگیزه های جدیدی که حاکی از الزام و اجبار بود و با آرمنگرایی قرون گذشته تفاوت داشت‘ باز پیشگامان وحدت اروپا مثل ژان مومنه و ربر شومان از الهامات مسیحیت به دورنبودند. جلوه های این تفکر در سراسر اروپا ‘ خود معرف زمینه های مساعد فرهنگی است. زمینه هایی که به عقیده بعضی عمده ترین عامل و اولین شرط برای وحدت وهمگرایی محسوب می شود. وجود رژیمهای سیاسی مشابه در ممالک اروپا نیز زمینه مساعد دیگری برای همگرایی است. گرچه از آغاز تنها دو کشور انگلستان و فرانسه به دو شیوه متفاوت به دموکراسی دست یافتند لکن الگوهای حاصله در این دو کشور به تدریج در سراسر اروپا توسعه یافت و دو جنگ جهانی در توسعه این همگونگی نقش عمده ای داشتند. آخرین مستثنیات از یونان سرهنگان تا اسپانیای فرانگو و پرتغال سالازارنیز در دهه 1970 به جرگه دموکراسی های غربی پیوستند. نویسنده : دکتر احمد نقیب زاده ـ

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.