Skip to main content
فهرست مقالات

آن چه ایران به جهان آموخت

نویسنده:

(4 صفحه - از 11 تا 14)

کلید واژه های ماشینی : ایران باستانی، ایران، ساسانیان، تسامح، روم، اقوام، عدالت، امپراتوری، شر، ادیان

خلاصه ماشینی:

"آخرین‌ مقابله‌ی عمده با آن‌ها که برای ایران‌ موجب زیان بسیار هم شد،در عهد «پیروز»ساسان پیش آمده و آن‌چه در این‌ برخورد روی داد،نقش ایران باستانی را در (به تصویر صفحه مراجعه شود) استوانه‌ی فرمان کورش بزرگ: نخستین اعلامیه‌ی جهانی‌ حقوق بشر جلوگیری از انتشار آن‌ها در آسیای غربی و در مشرق مدیترانه نوعی دفاع از تمدن در مقابل توحش نشان داد و بیزانس هم در عهد خسرو انوشیروان اهمیت این دفاع را دریافت. در رعایت این تسامح،کوروش به قدری دقت‌ و اهتمام می‌ورزید که اقوام تابع،با وجود تفاوت‌هایی که بین آیین خود آن‌ها با آیین‌ کوروش بود،دلشان به قول گزنفون چنان‌ رو به او بود که:«همه می‌خواستند چیزی‌ جز اراده او بر آن‌ها حکومت نکند» داریوش هم،که ظاهرا غیر از گرایش‌ شخصی به آیین تسامح،این شیوه را به‌ مثابه‌ی وسیله‌ی ارتباط قلبی بین اقوام‌ امپراتوری با پادشاه می‌دانست،در این‌ زمینه اهتمام بسیار داشت. وی حتی بی‌طرفانه سعی کرد از بین‌ ادیان رایج عصر آن را که به نظر می‌آمد از دیگران بهتر است برای خود-نه برای‌ رعیت-اختیار کند و با این حال چون با وجود مطالعه بسیار سرانجام بر همان‌ مذهب پیشین باقی ماند،این جستجوی او در نظر کشیشان ارمنی دورویی و فریبکاری خوانده شد. این رسم تسامح که مبنای سیاست‌ کوروش و داریوش هخامنشی بود و بعد از آن هم عدول از آن،گه‌گاه دشواری‌هایی‌ به وجود می‌آورد،بدان سبب که در عهد اشکانیان هم به لحاظ سادگی معیشت و شیوه‌ی عشایری گونه،نظام حکومت‌ آن‌ها دوام یافت،ایران باستانی را از دیرباز تا اواخر عهد ساسانیان صحنه‌ی ظهور و توسعه‌ی ادیان غیر ایرانی کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.