Skip to main content
فهرست مقالات

فلسفه دین(39)/ یادی از روز «الست»

نویسنده:

(9 صفحه - از 31 تا 39)

کلید واژه های ماشینی : شهود ،خدا ،رؤیت ،خداوند ،انسان ،بصری ،ادراک ،حسی ،نور ،ذات ،معرفت ،علم ،حقیقت ،نفی رؤیت بصری ،نفس ،کمال ،ایمان ،شهادت ،قلبی ،خیالی ،رؤیت خدا ،پیامبر ،شهود حسی ،قرآن ،دین ( ،ادراک حسی ،وهمی ،موسی علیه‌السلام ،معلول ،رؤیت حسی و بصری

خلاصه ماشینی:

"بابا طاهر عریان می‌گوید: مو از «قالوا بلی» تشویش دیرم گناه از برگ و باران بیش دیرم چو فردا نومه خونان نومه خونند مو در کف نومه سر در پیش دیرم این هم بعید است؛ چرا که خلاف نص قرآن است خدایی که ربوبیت خود را به انسان شناسانده، قطعا به گونه‌ای مرئی و مشهود انسان واقع شده که البته با شهود و رؤیت حسی و بصری تفاوت دارد. تا خدا را آشکارا نبینیم، هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم، ولی کافی بود که موسی علیه‌السلام به آنها بگوید: چنین چیزی محال است، نه این که او نیز از خداوند چنین درخواستی کند. تمام صور حسی و خیالی و همه معانی جزئی وهمی و کلیه مفاهیم و صوری که آنها را معقول اول و ثانی می‌نامیم، مشهود نفس و معلوم به علم حضوری و شهودی‌اند و اگر این حضور و شهود نبود، احساس و ادراک و تعقل و تفکر و استدلال و ردیف کردن صغری و کبری و استنتاج و تحلیل و ترکیب، معنی نداشت. به اعتقاد صدرالمتألهین، نه تنها شهود کلیات -که مشائیان، آن را نتیجه تجرید و انتزاع می‌دانند- از راه شهود مثالهای مجرد عقلانی توسط نفس، انجام می‌گیرد، بلکه شهود حسی و خیالی نیز به مشاهده صور مثالی و برزخی توسط نفس برمی‌گردد و 2بنابراین، شهود حسی و خیالی و عقلی، همه به علم حضوری بازگشت می‌کنند و در حقیقت، این علوم ما همه حضوری است، نه حصولی و علت این که بر این معلومات ما آثار مترتب نمی‌شود، نه این است که اینها مفاهیم ذهنی و معلومات به علم حصولی‌اند، بلکه چون مجردند، آثار ماده و مادیات را ندارند (2) ."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.