Skip to main content
فهرست مقالات

غلط مشهور

نویسنده:

ISC (21 صفحه - از 98 تا 118)

کلید واژه های ماشینی : میم، بفتح، بفتح میم، بکسر، فارسی، همزه، تلفظ، مصدر، استعمال، عربی

خلاصه ماشینی: "موسیقی-که بقاف مکسور و یاء ساکن در آخر تلفظ میشود در اصل«موسیقی» بقاف مفتوح و الف مقصوره است و از یونانی گرفته شده است؛ ولی تلفظ معمول در شعر فارسی نیز آمده است چنانکه انوری‌ گوید: منطق و موسیقی و هیئت بدانم اندکی‌ راستی باید نگویم با نصیبی وافرم. نشو-بمعنی نمو و روئیدن که بر وزن«هجو»استعمال میشود در اصل‌ «نش‌ء»بهمزهء آخر است بجای واو و برای تبدیل آن بواو مجوزی‌ نیست و چون بعد از حرف ساکن واقع شده در کتابت نیز بی‌ کرسی باید نوشته شود مانند«بطء»که در جای خود گذشت. هذیان-که معمولا بسکون ذال تلفظ کنند در اصل بفتح ذال است مانند ,,جولان،،2،ولی در شعر فارسی نیز بسکون استعمال شده است‌ چنانکه ناصر خسرو گوید: دمی آزار یکدیگر نجویند دروغ و فحش و هذیان خود نگویند. و توجیه باینکه املای صحیح آن‌ ,,هیأت،،بالف است ولی برای اینکه با جمع آن,,هیئأت،،اشتباهی‌ رخ ندهد بشکل,,هیئت،،عدول شده است موجه نیست،زیرا علاوه‌بر آنکه ممکن بود مفرد بر طبق قول اول و دوم بشکل,,هیئت،، بدون کرسی نوشته شود تا فرقی در میان مفرد و جمع باشد اشتباه مابین,,هیأة،،و جمع آن,,هیأت،،نیز موردی ندارد؛اما در فارسی‌ برای اینکه جمع,,هیأت،،در آن زبان یا اصلا استعمال نمیشود و یا اگر استعمال شود بسیار نادر است و اما در عربی از این جهت که‌ بنا برسم خط مشهور عن بی‌تاء مفرد بصورت هاء(هیأة)و تاء جمع‌ کشیده(هیأت)نوشته میشود و بنابراین برای اشتباه محلی باقی‌ نمیماند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.