Skip to main content
فهرست مقالات

پیش نهادی درباره قرائت دو واژه فارسی میانه در دینکرد هفتم

نویسنده:

ISC (7 صفحه - از 54 تا 60)

کلید واژه های ماشینی : دینکرد، زردشت، واژه فارسی میانه، واژه، معجزه، دینکرد هفتم، دین، شتافتن مادر زردشت، بهرام پژدو از بیت، رهایی زردشت از لگدمال شدن

خلاصه ماشینی:

"اگر فرض را بر آن نهیم که شرح این چهار معجزه، در متن فارسی میانه‌ای که احتمالا بهرام پژدو در سرودن زراتشت نامه خود از آن سود جسته، با بندهای مذکور (از بند 9 تا بند 16) در فصل سوم از کتاب هفتم دینکرد یک سان باشد ــ فرضی که چندان هم دور از ذهن نیست ــ می‌توانیم نتیجه بگیریم که در ابیات یاد شده، واژه‌ای که می‌توانست ترجمه لغت فارسی میانه ( hangoÎmand + مصمم ) یا + ( usÏoÎmand + هوشمندانه ) باشد، آورده نشده است. با توجه به این مطلب و نیز سیاق کلام ــ به آتش افکندن زردشت خردسال و موارد نظیر آن و شتافتن مادر به سوی او برای نجاتش و، با در نظر گرفتن حالات روحی هر مادری در چنین موقعیتی ــ نگارنده پیش‌نهاد می‌کندواژه به+ / wmnd ک ng ک w +waÎngoÎmand + تصحیح شود به معنی: بانگ مند، آن کس که دارای بانگ (داد و فریاد) است، ناله‌گر، مویه‌گر و در اینجا: ناله کنان، فریاد زنان، ضجه زنان، با شیون و زاری."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.