Skip to main content
فهرست مقالات

جنبه نمادی رنگ در متن های پهلوی

نویسنده:

مترجم:

ISC (9 صفحه - از 64 تا 72)

کلید واژه های ماشینی : رنگ، نماد، اوستا، اسطوره، متن‌های، نمادی رنگ در متن، سرخ، سیاه، رنگ سرخ، جامه، نشانه‌های، مغرب، متن‌های پهلوی، مشرق، جهان، سمور، سفید، ایرانی، رنگ سیاه، سپید، آیین‌های، جغرافیایی، Moskva، معنی، نماد شمال لاک‌پشت سیاه، فرهنگی، نماد مغرب سرخ، نماد رنگ در فرهنگ ایرانی، نماد مغرب ببر سفید، نماد مشرق سفید

خلاصه ماشینی: "بدین سان، دیوان از سوی خراسان (شمال شرقی) می‌تازند، پس در آن جا نشان سیاه پدیدار می‌شود (3، 13)؛ رومیان طبعا از مغرب می‌آیند و سرخ کلاه، سرخ سلاح و سرخ درفش باشند (3، 3)؛ از مشرق، سپاه دوست به یاری ایرانیان خواهد آمد که سپاهیان آن با درفشی از پوست ببر (= سگ آبی) و کتان سفید به پیش می‌آیند (3، 22). ایرانیان رنگ سفید را، در معنی وسیع آن، نماد خیر، نیکی، نیک‌بختی و سیاه را نماد شر، فقر، بدبختی و سرخ را نماد خون، نیرو و توان می‌دانند که هم مثبت است و هم منفی و می‌توان آن را رنگی دومعنایی شمرد. در اسطوره ایرانی، فراز، آن جا که بهشت است و هرمزد در آن به‌سر می‌برد، با روشنایی پیوند دارد که همان رنگ سپید است (دینکرد کتاب 3، 74) و فرود، آن جا که دوزخ است و جایگاه اهریمن، با تاریکی مربوط است یعنی رنگ سیاه (دینکرد کتاب 3، _______________________________ 12 ) توجیه مفهوم رنگ چهارگوشه جهان با رنگ کواکب آسمانی متناظر با آنها میسر نیست؛ زیرا، در منابع اوستایی و پهلوی، به رنگ ستارگان تیشتر(Sirius)، ونند(Vega)، سدویس(Antares)، هفتورنگ(Major Ursa) اشاره نشده است. á نیز 26 ) درباره عروج (سفر) به جهان دیگر، در ارداویراف نامه، اثر متأخر زردشتی، به شکل گسترده‌ای صحبت شده است و، در آن، جامه‌ها و دیگر صفات مشخصه اورمزد و اهلوان در بهشت زرین خوانده شده است نه سفید (بسنجید با: دینکرد، کتاب 3، 192)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.