Skip to main content
فهرست مقالات

اخبار

ISC (23 صفحه - از 182 تا 204)

کلید واژه های ماشینی : فارسی، ابوحنیفه، استاد، زبان، فقه، اسلام، ژاپن، فقیه، امام، فرهنگ

خلاصه ماشینی:

"عرفا و صوفیان، که از بحث‌ها و قیل و قال‌ها، لم و لا نسلمها و یجوز و لایجوزها خسته شده بودند که به گفته سعدی فقیهان طریق جدل ساختند لم و لانسلم در انداختند (24) یا به قول ناصرخسرو آن یکی گفت لایجوز چنین وان دگر گفت عندنا لاباس (25) بیشتر به صورت‌های رمز و اشاره و کنایه دلتنگی خود را از محدودیت‌هایی که به وسیله فقه و فقها، به نظر خودشان، بر ایشان تحمیل شده بود اظهار می‌داشتند و طعنه‌هایی که به شیخ و زاهد و مفتی و محتسب در برخی از اشعار متصوفه و اهل عرفان دیده می‌شود حکایت از این معنی دارد و برخی هم صریحا اظهار می‌داشتند که حوزه کشف و شهود و عرفان قابل درک برای اهل مدرسه و متفقهان نیست: عشق را بوحنیفه درس نکرد شافعی را در آن روایت نیست بشوی اوراق اگر همدرس مایی که درس عشق در دفتر نباشد (حافظ) جدی‌ترین و استوارترین موضع انتقادی که در برابر فقهای حنفی در ادب فارسی مشاهده می‌شود موضع ستیزه‌جویانه شاعر فارسی و حکیم ایرانی ناصرخسرو قبادیانی، داعی اسماعیلی و حجت خلیفه فاطمی است که در تبعیدگاه خود در یمگان، واقع در سلسله جبال بدخشان، غریبی و تنهایی و عزلت خود را در نتیجه تکفیرهای فقهای زمان خود می‌داند که قاطبه آنان پیرو و ناشر مکتب فقهی ابوحنیفه بودند: از بیم سپاه بوحنیفه بیچاره و مانده در حصارم (26) او در جامع الحکمتین خود می‌گوید: و امروز فقهالقبان دین اسلام همی گویند: اگر کسی گوید روز همی از آمدن آفتاب پدید آید یا من بدانم که کدام ستاره رونده و کدام ثابت است او کافر است و، به علت کافر خواندن این علمالقبان کسانی را که علم آفرینش دانند، جویندگان چون و چرا خاموش گشتند و جهل بر خلق مستولی شد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.