Skip to main content
فهرست مقالات

واژه فارسی کشاورز

نویسنده:

مترجم:

ISC (6 صفحه - از 161 تا 166)

خلاصه ماشینی:

"واژه مرکب Îwarze keša به معنای «کشت، کشاورزی» در متن‌های سغدی، با املای kšwrzk یا (1) qšwrzyy، شاهد دارد؛ جزء نخست این ترکیب اسم مصدر باستانی است از بن مضارع باستانی rša- / k karša- که در دیگر زبان‌های دوره میانه ایران دیده نمی‌شود. ریشه دوم، یعنی 2karš- ، به معنای «(بذر) افشاندن» (Bartholomae 1904: 456 )، با بن مضارع karša- ، که در زبان سغدی باقی مانده، و صفت مفعولی /kƏšt- kiΚta->kišt * ، به صورت ترکیبی با kaÎr- ، در بیشتر زبان‌های ایرانی، از جمله زبان سغدی و فارسی، به کار رفته و آن متناظر است با s-r k در سنسکریت به معنای «شخم زدن، کشیدن». نباید از نظر دور داشت که بن مضارع kaÎr- در زبان فارسی رقیب نیرومندی دارد که در ترکیب‌های بسیاری، هم به عنوان جزء اول و هم به عنوان جزء دوم، می‌آید و آن کار (از مقوله دستوری اسم) است، مانند کارگر، کارگاه، آهن‌کار، ستم‌کار و مانند آنها."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.