Skip to main content
فهرست مقالات

زبان و ادب پارسی در آسیای صغیر

نویسنده:

ISC (15 صفحه - از 70 تا 84)

کلید واژه های ماشینی : زبان، پارسی، ادب، آسیای صغیر، زبان و ادب پارسی، روم، سلاطین، ادبیات فارسی در قلمرو عثمانی، شعر، عثمانی

زبان پارسی و فرهنگ ایران اسلامی، در طول چندین قرن، در آسیای صغیر سروری و سرافرازی داشت و از چنان شکوه و درخششی برخوردار بود که هیچ سرزمین دیگری جز شبه قاره هند از این حیث با آن قابل قیاس نبود. این زبان شیرین قرنها زبان رسمی آن دیار بود. سخنوران به آن شعر می سرودند و آثار منثور پدید می آورند. این زبان، همچنین، در مجالس درس و در خانقاه و زاویه وسیله تعلیم و ارشاد بود. سلاطین و رجال درباری نامه های رسمی خود را بدان می نوشتند. نفوذ زبان و فرهنگ ایرانی در آسیای صغیر پیشینه ای دیرینه دارد و آغازگاه آن را باید در عصری از روزگار باستان جست که این سرزمین زیبا و زرخیز، طی سه قرن، جزو استانهای شاهنشاهی هخامنشی بوده است. هنوز هم آثاری از آن دوران در دل کوه ها و خزانه موزه ها محفوظ است. این عصر، در تاریخ آن سرزمین به نام «دوره پارسها» شناخته می شود. ناصرخسرو قبادیانی، که سی سال پیش از حکومت سلاطین سلجوقی، طی سفر طولانی خود، از شهر خلاط گذشته، از زبانهای رایج در آن چنین یاد کرده است: «در شهر خلاط به سه زبان سخن می گویند: تازی، پارسی و ارمنی»...

خلاصه ماشینی:

"وزرا و دولتمردان ایرانی دستگاه سلجوقیان به ادبیات فارسی علاقه وافر و در حفظ و پاسداری از سنن و آداب و فرهنگ ایرانی اهتمام داشتند و توانستند مشعل علم و ادب _______________________________ 3) در تاریخ ایران از ظهور اسلام تا سقوط بغداد، تألیف اکرم بهرامی، از انتشارات دانشسرای عالی در سال 1350، ص772 آمده است: «الب‌ارسلان، پس از جلوس بر تخت شاهی، با شهاب‌الدین قلتمش، مدعی تاج و تخت سلطنت، به مبارزه برخاست و، پس از آنکه ظفر یافت، او را به قتل رساند. برخی از کتابهای مشهور که عرفای آسیای صغیر برای حفظ و بقای زبان پارسی و فرهنگ ایرانی تدوین کردند، بدین شرح است: مرصادالعباد نجم‌الدین رازی(18)، معارف بهاء ولد، پدر مولانا جلال‌الدین، که به کوشش استاد فروزانفر انتشار یافته است؛ معارف سلطان ولد و مثنویهای او به نامهای ابتدا نامه، انتهی‌نامه و رباب‌نامه، مقالات شمس‌الدین محمد بن علی بن ملک‌داد تبریزی. نجم‌الدین ابوبکر محمد بن سلیمان بن محمد الراوندی، از راوند کاشان، پس از برچیده‌شدن بساط دولت آل سلجوق در ایران، از طریق عراق به بلاد آسیای صغیر روی نهاد و در آنجا راحة‌الصدور را، که از حیث اشتمال بر اطلاعات فراوان تاریخی و اجتماعی عصر سلجوقیان در شمار معتبرترین کتب فارسی پیش از حمله مغول است، به قلم آورد و آن را به غیاث‌الدین کیخسرو بن قلج ارسلان هدیه کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.