Skip to main content
فهرست مقالات

فعل مرکب در زبان فارسی

نویسنده: ؛

تابستان 1384 - شماره 26 (9 صفحه - از 26 تا 34)

کلید واژه های ماشینی : فعل مرکب ،زبان فارسی ،فعل بسیط ،یی ،خوردن ،گذرا ،مفعول بی‌نشانه ،فعل گذرا ،فعلی ،گروه فعلی ،زدن ،معنایی ،بستنی خوردن ،بی‌نشانه ،حدس زدن ،ترکیبی ،افتادن ،دوش ،استفاده از فعل ،معنایی ترکیبی ،رنج کشیدن ،جزء فعلی ،بی‌نشانه فعل ،ناراحت ،معنایی ترکیبی دارند ،عبارت هویت فعلی ،فعل‌های شدن ،ناراحت شدن ،هویت فعلی ،دوش گرفتن و بازی

زبان فارسی برای اینکه مفهومی را در قالب فعل بیان کند عمدتا دو امکان در اختیار دارد: استفاده از فعل بسیط (مثل خوردن، دیدن، رفتن) و استفاده از فعل مرکب (مانند تماشا کردن، رنج بردن، افسوس خوردن). فعل مرکب از مفاهیمی است که دستوردانان در باره آن اتفاق نظر ندارند و در دهه های اخیر محل بحث فراوان بوده است. ما در این مقاله کوشیده ایم معیارهایی به دست دهیم که فعل مرکب را از دیگر عبارت های فعلی متمایز سازد. بحث را با تعریف فعل مرکب آغاز می کنیم. فعل مرکب به افعالی اطلاق می شود که از دو واژه مستقل ترکیب یافته اند؛ واژه اول اسم یا صفت یا قید و واژه دوم فعل است، مانند اجرا کردن، حدس زدن، پس گرفتن. جز اول را همراه می نامیم و جز دوم را همکرد. وجه مشخص فعل های همکرد این است که معنی اصلی خود را از دست می دهند یا معنی شان کم رنگ می شود و عمدتا همچون عنصری صرفی که به ترکیب هویت فعلی می بخشد به کار می روند. برای مثال، در فعل های اتو کردن و رنگ کردن و شانه کردن جز فعلی از نظر معنی تهی است و نقش اصلی آن این است که به کل عبارت هویت فعلی می دهد...

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.