Skip to main content
فهرست مقالات

فرقه اشاعره (11): ابوالحسن اشعری (260-324ه) پایه گذار مکتب

نویسنده:

(10 صفحه - از 19 تا 28)

کلید واژه های ماشینی : ابو الحسن اشعری، خدا، اهل حدیث، مکتب، ابوموسی، ابوموسی اشعری، ابوالحسن اشعری، اسلام، مناظره، کوفه

خلاصه ماشینی:

"شگفتی در این است که ابن عساکر روی علاقه خاصی که بابوالحسن اشعری‌ دارد،در تفسیر آیه،تفسیر به رای را پیش گرفته و آیه را بر خود ابو الحسن‌ اشعری(به جای نیای‌"مهمش ابوموسی)تطبیق نموده و می‌گوید خدا ار نسل‌ (4)-طبقات ابن سعد،ج 4 ص 107-در منثور ج 2 ص 292 (5)-تفسیر ثعلبی،به نقل از"العمده‌"نوشته ابن بطریق ص 288-مفاتیح‌ الغیب ج 3 ص 427-طبع مصر تفسیر نیشابوری در حاشیه طبری ج 3 ص 165، و بحر محیط،نگارش ابوحیان اندلسی ج 3 ص 511 (6)-تفسیر رازی و تفسیر نیشابوری مکتب اسلام سال 30 شماره‌2 ابو موسی فرزندی را بیرون آورد که به کمک دین خدا برخاست و با زبان و بیان‌ خود با گروهی که راه خدا را بسته بودند،به نبرد پرداخت‌7 درحالی‌که اگر بنای برتطبیق باشد،امیرمومنان از همهء این موارد اولی‌ است،زیرا جمله‌ای که در توصیف این گروه آمده(یحبهم و یحبونه)در لسان‌ رسول خدا نیز دربارهء مدح علی وارد شده است،آنگاه که در روز خیبر گفت: "فردا پرچم را به دست کسی می‌دهم که خدا و رسول را دوست دارد و خدا و رسول نیز او را دوست دارند... مناظره‌ای دیگر او روزی با استاد خود مناظره دیگری را انجام داد که یادآور می‌شویم: مرد ناشناسی از ابو علی پرسید آیا می‌توان گفت خدا عاقل است؟ -ابو علی:نه،زیرا عقل مشتق از عقال است و آن به معنی منع و بازدارندگی‌ است و چنین مفهومی بر خدا محال است،زیرا چه چیزی می‌تواند مانع و بازدارنده‌ خدا باشد؟ -اشعری:اگر این تعلیل صحیح باشد،پس نباید گفت خدا حکیم است، زیرا این واژه از"حکمه اللجام‌"(دهنهء اسب)گرفته شده و همگی می‌دانیم‌ که دهنهء اسب آن را از سرکشی باز می‌دارد بنابراین به همان جهت که دربارهء مکتب اسلام سال 30 شماره 2 عاقل گفته شد،نباید خدا را"حکیم‌"نامید!"

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.