Skip to main content
فهرست مقالات

روشی نو در تفسیر قرآن کریم در گفت و گو با آیت الله گرامی

مصاحبه شونده:

(24 صفحه - از 130 تا 153)

خلاصه ماشینی:

"آیا این از مختصات قرآن است که قرآن یفسر بعضه بعضا؟ یا اگر هر کس دیگری مطلب کلی بگوید و بعد جزئیات آن را بیان کند تفسیر به حساب می‌آید و اگر هم تفسر حساب شود مختص قرآن نیست، مثلا مرحوم شیخ در رسائل مباحث زیادی در بحث قطع دارند که توضیح بیشتر آن در بحث اشتغال آمده است، بنابراین، این نحوه تفسیر از مختصات قرآن نیست بلکه هر نویسنده و کتابی اگر این نحوه عمل کند در حقیقت با قسمتی از کتاب، قسمت دیگر را تفسیر کرده است. حال یک بحث این است که چگونه این ادعا ثابت می‌شود؟ و به علاوه چطور اثبات می‌کنید که زیر بنای مفاهیم عرفی نیز این گونه است؟ و نیز از کجا می‌گویید که روش تفسیری باید این باشد؟ و این روش را از کجا استفاده کرده‌اید؟ و بعد اگر این روش باشد آیا تا کجا باید توسعه بدهیم و حدود توسعه چیست؟ و آیا این مبنای سوء استفاده قرار نمی‌گیرد که هر کسی آیاتی را بر یک چیزهایی تطبیق دهد و بگوید این توسعة در معنا است؟ علی الإجمال باید عرض کنم، در روایات موارد زیادی است که آیات قرآن با روش توسعه تفسیر شده است. اما قرآن معلوم نیست که این چنین باشد زیرا وقتی به روایات مراجعه می‌کنیم فرض کنید در باب «و الشمس و الضحیها» (شمس، 91/1)، در روایات بیان می‌شود که یعنی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ، «و القمر اذا تلیها» (شمس/2)، بیان می‌شود یعنی حضرت علی علیه السلام ، «و الفجر و لیال عشر» روایت داریم که منظور از این ده شب، دوران حکومت امام حسن مجتبی علیه السلام تا امام حسن عسگری علیه السلام است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.