Skip to main content
فهرست مقالات

ضمایر شخصی و صورتهای خطاب (از دیدگاه جامعه شناسی زبان)

نویسنده:

ISC (14 صفحه - از 71 تا 84)

کلید واژه های ماشینی : ضمیر، خطاب، صورتهای خطاب، سن، اجتماعی، زبان، گوینده، مخاطب، ضمایر شخصی، معمو لا

خلاصه ماشینی:

"به عنوان مثال،وقتی شخص با لحن دوستانه از ضمیر«تو»استفاده می‌کند بدین وسیله می‌خواهد صمیمیت و نزدیکی خود را به مخاطب نشان دهد،در حالی‌که استفاده از همین ضمیر برای مورد خطاب قرار دادن فردی که نسبت به او از موقعیت اجتماعی برتری برخوردار است می‌تواند بیانگر حالات خصمانهء گوینده و بی‌احترامی او به مخاطب باشد. برای سهولت در ارائه مطالب،این واژه‌ها را به سه دسته تقسیم می‌کنیم و هر یک را جداگانه مورد بحث قرار می‌دهیم: الف-ضمیر اول شخص مفرد و کلمات جانشین آن ب-ضمیر دوم شخص مفرد و کلمات جانشین آن ج-ضمیر سوم شخص مفرد و کلمات جانشین آن در این مقاله،همچنین نشان داده خواهد شد که قوانین حاکم بر گفتار و رفتار اجتماعی افراد جامعه اقتضا می‌کند که در بسیاری موارد فرد از کاربرد ضمایر شخصی خودداری کند و به جای آنها کلماتی مؤدبانه و یا متواضعانه به کار برد. الف-ضمیر اول شخص مفرد و کلمات جانشین آن ضمیر اول شخص مفرد«من»در موقعیتهای اجتماعی زیر به کار می‌رود: 1-در صورتی که گوینده و شنونده از موقعیت سنی و اجتماعی تقریبا یکسانی‌ برخوردار باشند،مانند وقتی که یکی از دو همکلاسی یا همکار نزدیک به دوست‌ خود می‌گوید:«من بهت گفتم که نباید اونجا بری!» 2-در مکالمات خانوادگی یا دوستانه به سبب صمیمیتی که معمو لا بین اعضای‌ خانواده یا دو دوست وجود دارد معمو لا از تعارفات و تکلفات لفظی خودداری‌ می‌شود و افراد از ضمیر«من»برای اشاره به خود استفاده می‌کنند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.