Skip to main content
فهرست مقالات

تاریخ وصاف و شعر شاعران

نویسنده:

(30 صفحه - از 121 تا 150)

خلاصه ماشینی:

"دو بیتی مهستی کاتبه‌18،که خنسای‌28عجم است،مؤلف را یاد آمد: شبها که به ناز با تو خفتم همه رفت‌ درها که به نوک دیده(!)38سفتم همه رفت‌ آرام دل و مونس جانم بودی‌ رفتی و هر آنچه با تو گفتم همه رفت همان905/ 61-قاضی نظام الدین اصفهانی‌48(؟): نه آخر در کنارت پروریدم‌ بود کم سایه روزی بر سر آری همان102/ و در پایان سخن بی مناسبت نیست که به ابیات دلنشینی اشاره شود که در تاریخ‌ وصاف نام گویندهء آنها نیامده است و یا به کسانی نسبت داده شده‌اند که در زبان فارسی‌ به شاعری شهرت نیافته‌اند: 1-پس از درگذشت علاء الدین عطا ملک جوینی(مؤلف جهانگشا،م:186): صاحبدیوان در مقام عزا نشست و صحن سراچهء چهره را به سیل خون‌آلود سرشک‌ بشست‌58،بر عادت خور از خواب جدا ماند و در خور بود،و شمع کردار اشک‌ریزان بر رخ زرد و مانند صبح جامه‌داران با دم سرد،این بیت جانگداز مکرر می‌کرد: گویی من و او دو شمع بودیم به هم‌ یک شمع بمرد و دیگری می‌سوزد همان911/ 2-یکی از فضلا در واقعهء شمس(شمس الدین جوینی،مقتول:386)گفت: از رفتن شمس از شفق خون بچکید مه روی بکند و زهره گیسو ببرید شب جامه سیه کرد در آن ماتم و صبح‌ بر زد نفسی سرد و گریبان بدرید68 همان241/ 3-پس از قتل مجد الملک یزدی(برکشیدهء صاحبدیوان جوینی و دشمن او،مقتول: 186): هر عضوی از اعضای او به طرفی از اطراف ممالک فرستادند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.