Skip to main content
فهرست مقالات

جامعه ی ادبی عصر صفوی

نویسنده:

ISC (28 صفحه - از 49 تا 76)

کلید واژه های ماشینی : جامعه‌ی ادبی عصر صفوی، ادبی، شعر، ادبیات، هنر، هند، فارسی، جامعه‌ی، ذوق، اجتماعی

خلاصه ماشینی: "چنان‌که طالب آملی گفته است: به طرز تازه‌ی طالب ردیف و قافیه‌سنج‌ مقلد روش ناخوش قدیم مباش (دیوان426/) تفاخر و برتری طلبی شاعرانی همچون،طالب آملی،کلیم کاشانی،فیضی‌ دکنی و به خصوص عرفی شیرازی بر شاعران پیشین می‌تواند دلیلی دیگر بر این ادعا باشد3. در ندامت از این‌ عمل قطعه‌یی برای دیانت‌خان که او را به دربار برده بود سرود و از عمل‌ خود معذرت خواست: دو چیز مهر زبان سخنوری گردید مرا به بزم شهنشااه خوش عیار سخن‌ یکی زبونی طالع که دائم از اثرش‌ بهر دیار غریبم بگونه گونه محن دگر زیادتی نشئه‌یی که نامش را نمی‌توانم از شرم بر لب آوردن‌ مفرحی زده بودم به قصد گفتن شعر عروج نشئه آن کرد هرچه کرد به من‌ به بزم پادشهم زان زیان نمی‌گردید که گشته بود مرا خشک از زبان و دهن‌71 بیدل دهلوی نیز از این جریان برکنار نبود،وی مدتی بنگ استعمال‌ می‌کرده و بعدها آن را کنار نهاده است. مؤلف تذرکه‌ی مرات الخیال نیز علت بی‌اعتباری شعر عصر خود را چنین‌ یادآور شده است:«شعرای زمان حال مطلقا از قواعد و دانش‌های ادبی‌ بی‌خبرند و کسی در پی فراگیری عروض و قافیه و بدیع نیست،هرکس دو مصراع به هم می‌بافد و بیتی به تقلید استادان موزون می‌کند،شاعرش‌ می‌خوانند،اما شاعران گذشته پیش از آگاهی از این فنون و مهارت در آن‌ها، لب به سخن نمی‌گشودند. هرچند این نوع نقد مجلسی‌ نمی‌تواند نقدی روشمند و مبتنی بر معیارهای علمی به حساب آید،اما مسلم است که ذهن و ذوق شاعران و شنوندگان و ملکه‌ی ادبی ایشان‌ می‌توانست معیاری برای نقد و شناخت شعر باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.