Skip to main content
فهرست مقالات

بیر، ابیر، اسیر و ابیر

نویسنده:

ISC (6 صفحه - از 165 تا 170)

کلید واژه های ماشینی : اسیر و ابیر، فارسی، فرهنگ، ترکیب، فرهنگهای فارسی از مهملات، اتباع، مدخل، فرهنگ فارسی، عربی، لغت‌نامهء دهخدا و لغت‌نامهء فارسی

واژه ابیر در ترکیب "اسیر و ابیر" در اغلب فرهنگهای فارسی از مهملات و اتباع و بعضا هم یک واژه عربی دانسته شده است. این مقاله بر آن است تا اثبات کند که این واژه فارسی است و ریشه در زبانهای ایرانی دارد و از مهملات و اتباع نیست بلکه دارای استقلال معنایی است و به معنای" گم شده، از دست رفته، از یاد رفته" و مناسب تر از همه برده شده است.

خلاصه ماشینی:

"این مقاله بر آن است تا اثبات کند که این‌ واژهء فارسی است و ریشه در زبانهای ایرانی دارد و از مهملات و اتباع نیست بلکه‌ دارای استقلال معنایی است و به معنای«گم شده،از دست رفته،از یاد رفته»و مناسب‌تر از همه برده شده است. اما مؤلفان لغتنامهء فارسی ظاهرا مقولهء اتباع را جزء هویت ترکیب تلقی نمی‌کنند و در این موارد به بیان«اسم/صفت مرکب» بودن آن‌ها اکتفا کرده‌اند مثلا نگاه کنید به مدخل‌های«آت و آشخال/آشغال، آس و پاس،آل و آشخال/آشغال،اخم و تخم». بنابراین‌ می‌توان با اطمینان کامل احتمال عربی بودن جزء دوم ترکیب«اسیر و ابیر/ عبیر»را که در فرهنگ فارسی عامیانه آمده است،منتفی دانست. شکل پهلوی«بیر»،«ویر»است نک به:(فرهنگ فارسی معین،حاشیهء برهان‌ قاطع،واژه‌نامهء گزیده‌های زاد اسپرم،واژه‌نامهء مینوی خرد) «ابیر»در ترکیب«اسیر و ابیر»،در زبان‌های خوارزمی،بودایی،مانوی و سغدی معنایی نزدیک‌تر و دقیق‌تر از آنچه در گویش گیلکی و فرهنگ‌های‌ یاد شده دیده‌ایم دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.