Skip to main content
فهرست مقالات

چند نمونه از تأویلات مثنوی مولوی

نویسنده:

(8 صفحه - از 42 تا 49)

کلید واژه های ماشینی : تأویلات مثنوی مولوی، مثنوی، تأویل، مولوی، نخل، نوح، مولوی تفسیر انفسی آیات قرآن، قرآن، خرما، رطب

خلاصه ماشینی: "8 در تأویل عرفانی مولانا توجه حضرت مریم به درخت خشکیده خرما و تکان دادن او،مصاحبت اولیای الهی و قدرت تبدیل نفوس آنهاست که دم الهی انسان کامل، آدمی را از هوا و هوس‌ها و محدودیت‌های عقل جزئی رهایی می‌دهد و روح او را با عالم معنا آشنا می‌کند و چون کیمیا، مس وجود ناقص سالک را کامل و گرانبها می‌کند: کیمیایی بود صحبت‌های تو کم مبادا از خـانه دل پای تو مولوی در دفتر ششم هم با استناد به آیه می‌فرماید که اگر انسان دل خود را از غبار هوا و هوس‌ها پاک کند حیات تازه‌ای خواهد داشت و روح او سرسبز و زندگی دوباره‌ای از سر می‌گیرد: صیقلی کن یک دو روزی سینه را دفـتـر خــود‌ســاز آن آئـیـنــه را مـی‌شـود مبـدل بـه سوز مریمی شاخ لب خشکی به نخلی خرمی که زسـایـه یـوسف صـاحـبقران شد زلیخای عجوز از سر جوان9 مولوی در کلیات شمس، نخل را در ارتباط با مریم به معنی عالم غیب در نظر آ‌ورده که یاد‌آوری نخله به منزله مظهر عالم مثال و ارض ملکوت است و جان عاشق که دراین جهان دردمند از دوری یارو دیار است همچون مریم آبستن از عیسی به سوی نخل و ریاض عالم غیب می‌رود تا از نزل دیدار جمال حق درعالم غیب برخوردار شود: مریم جان را مخاض برد به نخل و‌ریاض منـقطـع درد را نـزل وطــن واجـبسـت فخرالدین رازی می‌گوید: نخله‌ای که بارور نشده بود، مثلی است برای مریم و روزبهان با همین اندیشه؛ مریم را نمونه حالت عارف می‌داند ."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.