Skip to main content
فهرست مقالات

سیر تشیع در ایران 22: امام حسین (ع) در سرزمین شهادت

نویسنده:

(7 صفحه - از 50 تا 56)

کلید واژه های ماشینی : امام، امام حسین ( ع )، کربلا، زمین، حر، پیشگوئی، روایات، سرزمین شهادت، شهید طف امام حسین، جنگ صفین در رکاب علی، جنگ صفین در رکاب امیر، رکاب امیر مومنان علی، فرود، پیشگوئی امام حسین، اسم، خاک، کربلاء، سرزمین کربلا، شهید طف، رکاب علی ( ع )، علی ( ع )، رکاب امام به فیض شهادت، سرزمین کربلا پیاده‌شده فرود، خدا، امام ( ع، پیشگوئی علی ( ع )، امیر مومنان ( ع )، سرزمین کربلا شهید، زمین از اشک چشمش، نقل

خلاصه ماشینی: "(12)صواعق ص 191-ذخائر العقبی ص 148-ابن جوزی تذکره الخواص ص 260 ابن یحیی،الفتن طبق نقل الملاحم و الفتن ص 79-80 ابن کثیر،البدایه و النهایه‌ ج 8-199 (13)احمد مسند ج 2/60-61 (14)ابن شیبه،المصنف ج 12 (15)تهذیب التهذیب ج 2/347 (16)علم الهدی سیر مرتضی،شرح القصیده الذهبیه ص 42 طبع مصر پیشگوئی امام حسین(ع)از ماجریا کربلا اگر کسانی هم همراه امام بودند که در جنگ صفین در رکاب امیر مومنان‌ علی(ع)حضور نداشتند و این پیشگوئی را از زبان دیگران هم نشنیده بودند لا اقل‌ از زبان مبارک خود امام حسین(ع)در مکه قبل از حرکت به سوی کوفه شنیده‌ بودند آری امام(ع)همان شبی که صبح آن از مکه خارج شد،خطبه‌ای خواند و در آن خطبه به‌طور روشن از این سر پرده برداشت و فرمود"مرگ چون گردن‌بند دختران جوان،گردن گیر فرزندان آدم است و من به ملاقات گذشتگانم خیلی‌ اشتیاق دارم همچون اشتیاق یعقوب به یوسف‌"و خیر لی مصرع انا لاقیه کانی‌ باوصالی تتقطعها عسلان الفلوات بین النواویس و کربلا فیملان منی اکراشا جوفا و اجربة سغبا لا محیص عن یوم خط بالقلم رضی الله رضانا اهل البیت‌" و در محل معینی که برایم انتخاب شده به زمین خواهم افتاد گویا می‌بینم‌ اعضای بدنم را گرکهای بیابانهامیان نواویس و کربلا پاره‌پاره می‌کنند و شکمهای‌ خالی و گرسنه خود را از من سیر می‌کنند از روزی که مقدر شده نمی‌توان فرار کرد و رضای خدا رضای ما اهل بیت است بر بلای خدا صبر می‌کنیم و پاداش صابران‌ را بما می‌دهد،پاره تن پیغمبر(ص)از او دور نمی‌شود بلکه در بهشت به او ملحق می‌گردد و باعث روشنی چشم و انجام شدن وعده وی می‌شود"من کان‌ باذلا فینا مهجته و موطنا علی لقاء الله نفسه فلیرحل معنا فانی راحل مصبحا انشاء الله‌"17هرکس می‌خواهد در راه ما جانبازی کند و خود را برای مرگ آماده‌ کرده با ما کوچ کند که من صبحگاهان کوچ خواهم کرد"با ملاحظه این خطبه و سخنان دیگری که امام در مسیر خود به سوی عراق به افراد مختلف فرموده‌اند روشن می‌شود که امام حسین(ع)از سرنوشتی که در انتظارش بود کاملا آگاه بود و خود را برای استقبال از آن آماده می‌ساخت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.