Skip to main content
فهرست مقالات

رهبانیت مسیحی در شرق

نویسنده:

ISC (20 صفحه - از 169 تا 188)

کلید واژه های ماشینی : رهبانیت، رهبانی، صومعه، زنان، ریاضت، دیرها، مسیحیت، عبادت، کلیسا، زندگی

خلاصه ماشینی:

"تا اوایل سده‌ سوم میلادی کلمه«مونوس»به شخصی اطلاق می‌شد که در انزوا به عبادت‌ مشغول بود ولی کم‌کم گروهی از زهاد که در اجتماعاتی دور از دیگران‌ زندگی می‌کردند به این نام خوانده شدند و سپس در نیمه دوم قرن چهارم‌ زندگی«آتاناسیوس»7و نوشته‌های«یروم»8نشان می‌دهد که‌ این گروه کسانی بودند که از دنیای مسیحیت رسمی دوری گزیده در محل- (به تصویر صفحه مراجعه شود) هائی بنام«موناستری»9با مقررات و تشکیلات خاص آن،زندگی‌ می‌کردند و همواره در زهد و عبادت و ریاضت بودند تا«با شیطان درونی‌ خود مبارزه کنند»10. در بررسی تاریخ مسیحیت در سوریه متوجه می‌شویم که دیرها و مراکز رهبانی در این سرزمین صرف‌نظر از برخی انحرافات و افراطها که‌ از بعضی از رهبانان دیده می‌شد،نه تنها در انتشار مسیحیت و تبلیغ پیام‌ عیسی مسیح(ع)مؤثر بودند،بلکه از لحاظ ترویج علوم مختلف،از الهیات‌ و کلام و فلسفه و منطق،تا طب و نجوم و ریاضیات،اهمیت بسیار داشتند، و در انتقال علوم و معارف یونانی به نقاط دیگر جهان دارای سهمی بزرگ‌ و اساسی بودند. نظام رهبانی در آسیای صغیر اهمیت بسیار یافته بود و طبقات بالای‌ اجتماع نیز مخصوصا در قسطنطنیه به صومعه‌ها توجه خاص داشتند و اموال‌ خود را وقف نگهداری این مراکز می‌کردند. با تضعیف مانویت در بین النهرین و حوالی تیسفون و انتشار مسیحیت در آنجا،کم‌کم مراکز مانوی به مراکز راهبان مسیحی تبدیل‌ شد،و از مروجان آن فردی بنام«آفراتس»94بود که در نیمه اول‌ قرن چهارم در نزدیکی موصل به ترویج این روش پرداخت و ریاضت و ترک دنیا و تجرد و نماز و روزه و عشق و فقر را در میان مسیحیان تبلیغ‌ می‌کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.