Skip to main content
فهرست مقالات

توشه ای از قرآن

نویسنده:

(6 صفحه - از 24 تا 29)

کلید واژه های ماشینی : قرآن، تفسیر، الراسخون فی العلم، تأویل، شیعه، اسلام، المیزان، پیامبر، علم، متشابه

خلاصه ماشینی:

"در تفاسیر خود با تکیه بر مباحث کلامیامام شناسی در شیعه که امامان را وارثان به حق تمامی مقامات-مسندهای پیامبر(ص)به جز وحی می‌داند-نیز روایات خاصی که از ائمه (به تصویر صفحه مراجعه شود) علیهم السلام در ذیل این آیه رسیده-خود را راسخان در علم معرفی کرده‌اند از جمله روایت«نحن الراسخون فی العلم»و یا روایاتی که دلالت بر دانستن تأویل قرآن توسط آنان رسیده است که«نحن نعلم تأویله»16حرف«واو»را قبل از{/«الراسخون فی العلم»/}حرف عطف گرفته-جمله بعد از آن را جمله حالیه فرض کرده‌اند-بر این سخن تأکید نموده‌اند-رد آن را مساوی با انکار علم ائمه علیه السلام به تأویل قرآن دانسته‌اند-یا به تعبیر صحیح‌تر با توجه به اعتقاد به مقامات ائمه-علوم لدنی آنان-اینکه آنها تراجم وحی الهی هستند این آیه را در ردیف آیات مربوط به دانش ائمه دانسته‌اند،حال آنکه حضرت«علامه طباطبایی»ضمن اعتقاد به همه مقامات علمی ائمه(ع)که در جای خود ثابت است،به معرکه بین تفاسیر شیعه-عامه خاتمه داده‌اند بدین تقریر که«واو»را استیناف دانسته-چنین بیان داشته‌اند که:«این آیات در مقام تأیید ایمان گروهی است که در رأس آنان-مصداق کامل آن ائمه هستند-با خصیصه علم-دانش ریشه‌دار معرفی شده‌اند،آنان به قرآن به عنوان یک مجموعه معتقدند-در ایمان به قرآن تفکیکی بین آیات محکم-متشابه قایل نیستند. خلاصه سخن آنکه از نظر علامه -اولا:رد عطف بودن«واو»در آیه مبارکه خللی به علم ائمه معصومین(ع)وارد نمی‌شود بلکه تمجیدی والاتر-ارزشمندتر از ایمان آنان که آیه در مقام بیان آن می‌باشد صورت گرفته است -ثانیا علم مطلق به تأویل قرآن همچون علم غیب برای غیر خدا تا آنجا ممکن است که خدا بخواهد و روایات مذکور در بخش اول که مستند مفسرین شیعه است،دلالت بر این مطلب دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.