Skip to main content
فهرست مقالات

تأملی در ارشاد المؤمنین، شرحی زیدی بر نهج البلاغه

نویسنده:

ISC (40 صفحه - از 141 تا 180)

کلید واژه های ماشینی : ابن أبی الحدید، شرح ابن أبی الحدید، سخن ابن أبی الحدید، یحیی بن إبراهیم، شارح، خدا، زیدیه، رسول خدا، أمیر، سخن

خلاصه ماشینی:

"اگر گفته شود:این تصریح به مذهب إمامیه و گردن نهادن به سخن ایشان است، پاسخ آن است که: چنین نیست؛بلکه این تصریح به مذهب أصحاب بغدادی ماست؛زیرا آنان می‌گویند که أمیر المؤمنین علی-علیه السلام-، أفضل و أحق به إمامت بود، ولی رسول خدا-صلی الله علیه و آله-به او خبر داده بود که هر چند إمامت حق اوست و او از دیگر مردمان بدین أمر سزاوارترست، در این که دیگری بر وی تقدم جوید و آن حضرت بر تأخر خویش صبر کند، از برای دین مصلحتی هست که آن مصلحت به مکلفان باز می‌گردد و لذا آن حضرت باید دست از طلبش بدارد و آن کار را به فروتر از خویش واگذارد. یحیی معنای معمول و مألوف«أعراب»و «أعرابی»را که مورد عنایت ابن أبی الحدید بوده است، یاد می‌کند: «أعراب در زمان رسول خدا-صلی الله علیه و آله-کسانی از أهل بایده بودند که به آن حضرت إیمان می‌آوردند ولی به سوی او مهاجرت نمی‌کردند، و لذا-چون غالبا درشتخوی و نافرهیخته، و از آمیزگاری عالمان و شنودن سخنان پیامبر(صلی الله علیه و آله)بدور بودند-مرتبه‌ای فروتر از مهاجران داشتند»(نقل به مضمون، از: 2/501) أما در نظر شارح زیدی، «أعرابی»و «أعراب»در این مقام، کاربردی دقیق‌تر دارد، و در اینجا عبارتست از منافق که بمانند أعرابی از دین رویگردان است و به آن اهتمام نمی‌کند(نگر:2/501)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.