Skip to main content
فهرست مقالات

تأملی در ارشاد المؤمنین، شرحی زیدی بر نهج البلاغه

نویسنده:

ISC (40 صفحه - از 141 تا 180)

کلید واژه های ماشینی : ابن أبی الحدید، شرح ابن أبی الحدید، سخن ابن أبی الحدید، یحیی بن إبراهیم، شارح، خدا، زیدیه، رسول خدا، أمیر، سخن، مذهب، نهج‌البلاغه، کلام، نهج‌البلاغه‌ی ابن أبی الحدید، نقل، شرحی زیدی بر نهج‌البلاغه، أمیر مؤمنان علی، یحیی بن إبراهیم بن یحیی، مؤمنان علی بن أبی طالب، حدیث، شارح زیدی، یحیی بن إبراهیم و زیدیان، خطبه‌های جلیل أمیر مؤمنان علیه‌السلام، إرشاد المؤمنین، خداوند، یحیی بن إبراهیم جحاف، قول ابن أبی الحدید، کلام أمیر، نقل به مضمون، ی ابن أبی الحدید

خلاصه ماشینی: "اگر گفته شود:این تصریح به مذهب إمامیه و گردن نهادن به سخن ایشان است، پاسخ آن است که: چنین نیست؛بلکه این تصریح به مذهب أصحاب بغدادی ماست؛زیرا آنان می‌گویند که أمیر المؤمنین علی-علیه السلام-، أفضل و أحق به إمامت بود، ولی رسول خدا-صلی الله علیه و آله-به او خبر داده بود که هر چند إمامت حق اوست و او از دیگر مردمان بدین أمر سزاوارترست، در این که دیگری بر وی تقدم جوید و آن حضرت بر تأخر خویش صبر کند، از برای دین مصلحتی هست که آن مصلحت به مکلفان باز می‌گردد و لذا آن حضرت باید دست از طلبش بدارد و آن کار را به فروتر از خویش واگذارد. یحیی معنای معمول و مألوف«أعراب»و «أعرابی»را که مورد عنایت ابن أبی الحدید بوده است، یاد می‌کند: «أعراب در زمان رسول خدا-صلی الله علیه و آله-کسانی از أهل بایده بودند که به آن حضرت إیمان می‌آوردند ولی به سوی او مهاجرت نمی‌کردند، و لذا-چون غالبا درشتخوی و نافرهیخته، و از آمیزگاری عالمان و شنودن سخنان پیامبر(صلی الله علیه و آله)بدور بودند-مرتبه‌ای فروتر از مهاجران داشتند»(نقل به مضمون، از: 2/501) أما در نظر شارح زیدی، «أعرابی»و «أعراب»در این مقام، کاربردی دقیق‌تر دارد، و در اینجا عبارتست از منافق که بمانند أعرابی از دین رویگردان است و به آن اهتمام نمی‌کند(نگر:2/501)."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.