Skip to main content
فهرست مقالات

در پیشگاه قرآن (3): کمال «ذکر» در قرآن

نویسنده:

(3 صفحه - از 20 تا 22)

کلید واژه های ماشینی : قرآن، ذکر، خدا، تذکر، پیامبر، الذکر، معانی، خداوند، زبان جاری ساختن نام خداوند، تذکره

خلاصه ماشینی: "» با توجه به معانی یادشده،اینک اوصاف قرآن را در رابطه با کمال«ذکر» بررسی می‌کنیم: *قرآن ذکر است،یعنی آیات آن موجبی است برای به خاطر سپردن و به یاد داشتن خدا و رستاخیز: به یاد سپردن و به خاطر داشتن خداوند امری است که اغلب و چه‌ بسا تمامی آیات قرآن به همین منظور نازل شده‌اند،که آدمی پیوسته خدا را به یاد آورد،از همین روست که«ذکرا»یعنی به خاطر داشتن خدا-چه در دل و چه در زبان و در عمل-یکی از امور بسیار دشواری است که در روایات‌ از آن به تعابیری نظیر تعابیر ذیل یاد شده است: لا یطیقهن الناس:مردم طاقت بجای آوردن آن را ندارند؛ سید الاعمال:سرور همه اعمال؛ ما ابتلی المؤمن بشیی‌ء اشد علیه:مؤمن به امری دشوارتر از آن آزموده‌ نمی‌شود؛ من اشد ما عمل العباد:از دشوارترین اعمال بندگان؛ لا تطیقها هذه الامة:این امت توان انجام آن را ندارد؛ اشد ما افترض الله علی خلقه:دشوارترین امری است که خداوند بر بندگان واجب فرموده است؛72 آیات بسیاری نیز موقعیت«ذکر»را نسبت به معاد بیان کرده و اینکه‌ آدمی به یاد داشته باشد که بیهود آفریده نشده است و پس از پایان این‌ جهان فانی حساب و کتاب و دوزخ و بهشتی خواهد بود. پس آیا کسی هست که‌ به خود آید؟» یکی از معانی این آیه شریفه آن است که خداوند قرآن را به‌گونه‌ای‌ نازل فرموده که خواندن آن سهل و آسان باشد. » *چنانچه بیشتر نیز گفتیم قرآن از پیشینیان و پیامبران،بسیار یاد کرده و چند تن از ایشان را به‌ویژه با واژهء«اذکر»نام برده و از این«یاد کردن»آگاهی و به خود آمدن انسانها را خواسته است بنگرید: نخست آنکه سوره مبارکه«ص»این‌گونه شروع می‌شود: ص."

صفحه:
از 20 تا 22