Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه تأثیر فنون حساسیت زدایی تدریجی، جرأت آموزی و تلفیقی در درمان اختلال هراس اجتماعی

نویسنده:

ISC (24 صفحه - از 85 تا 108)

کلیدواژه ها :

حساسیت‌زدایی تدریجی ،جرأت‌آموزی ،تلفیقی(ترکیب حساسیت‌زدایی تدریجی و جرأت‌آموزی) ،هراس اجتماعی

کلید واژه های ماشینی : درمان، درمان اختلال هراس اجتماعی، حساسیت‌زدایی تدریجی، روشهای درمان حساسیت‌زدایی جرأت‌آموزی، روش حساسیت‌زدایی تدریجی، جرأت‌آموزی، درمان حساسیت‌زدایی جرأت‌آموزی و تلفیق، روش جرأت‌آموزی و حساسیت‌زدایی تدریجی، تلفیقی، روشهای درمان حساسیت‌زدایی تدریجی

به منظور مقایسه تأثیر فنون حساسیت‌زدایی تدریجی، جرأت‌آموزی و تلفیقی و مقایسه آن با گروه گواه در درمان اختلال هراس اجتماعی، 32 نفر از افراد مبتلا انتخاب و به صورت جایگزینی تصادفی در چهار گروه درمان و گواه قرار گرفتند.سؤال کلی پژوهش حاضر این است که«آیا روشهای درمان حساسیت‌زدایی جرأت‌آموزی و تلفیق آن، در مقایسه با گروه گواه در پایان دوره درمان و سه ماه بعد از آن(ارزیابی پیگیری)در درمان اختلال هراس اجتماعی مؤثر می‌باشد».فرضیه کلی پژوهش عبارت بود از روش درمان تلفیقی (حساسیت‌زدایی تدریجی+جرأت‌آموزی)بیشتر از روش حساسیت‌زدایی تدریجی، جرأت‌آموزی به تنهایی در مقایسه با گروه گواه در دوره درمان و پس از آن، باعث کاهش علایم مبتلایان به هراس اجتماعی می‌گردد.روش تحقیق، نیمه آزمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه بالینی و پرسشنامه‌های اضطراب زونگ، پرسشنامه ترس از ارزیابی منفی و اجتناب و فشار اجتماعی واتسون و فرند و پرسشنامه جرأت‌ورزی گمبریل و ریچی بود.داده‌های پژوهش با استفاده از تجزیه و تحلیل واریانس لیند کوئیست و آزمون تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.نتایج آزمون‌ F در سطح 01/0 نشان داد که فقط فرضیه‌های مربوط به دوره درمان تأیید و فرضیه‌های مربوط به ارزیابی پیگیری تأیید نگردیدند.به عبارت دیگر روشهای درمان حساسیت‌زدایی تدریجی، جرأت‌آموزی و تلفیقی فقط در دوره درمان مؤثر بوده و بعد از درمان از اثربخشی آنها کاسته شده‌است.همچنین روش تلفیقی نسبت به دو روش دیگر دارای اثربخشی بیشتری بوده است.

خلاصه ماشینی:

"نتایج مطابق طرح پژوهش و به منظور آزمون فرضیه‌ها با آزمونهای آماری، روش آماری تجزیه و تحلیل واریانس لیند کوئیست برای ساده کردن به دو بخش تقسیم شد: ابتدا میانگین‌های نمرات افتراقی( D )پیش‌آزمون و پس‌آزمون چهار گروه درمانی در متغیرهای اضطراب، ترس از ارزیابی منفی، فشار و اجتناب اجتماعی، کاهش رفتار جرأت‌ورزانه(درجه ناراحتی)، افزایش رفتار جرأت‌ورزانه(میزان بروز رفتار)از طریق (1)- Zung (2)- Watson Freiend (3)- Ganbril Richey (به تصویر صفحه مراجعه شود) تجزیه و تحلیل واریانس یکطرفه مورد بررسی قرار گرفت که در صورت معنادار شدن‌ F آزمون تعقیبی توکی برای مشخص شدن تفاوت جفتی میانگین‌های گروههای درمانی استفاده گردید. (به تصویر صفحه مراجعه شود) جدول 6-خلاصه تجریه و تحلیل واریانس نمرات افتراقی پس‌آزمون و پیگیری مربوط به پرسشنامه اضطراب زونگ گروههای تحت درمان چون‌ F محاسبه شده(95/0)کوچکتر از F مورد انتظار(57/4)می‌باشد بنا بر این در سطح 01/0 معنی‌دار نمی‌باشد و این نشان می‌دهد که بین چهار گروه درمانی و گروه گواه تفاوت معناداری در کاهش اضطراب بیماران مبتلا به هراس اجتماعی در دوره بعد از درمان وجود ندارد. (به تصویر صفحه مراجعه شود) جدول 18-خلاصه تجزیه و تحلیل واریانس میانگین نمرات افتراقی پس‌آزمون و آزمون پیگیری مربوط به پرسشنامه جرأت‌آموزی(میزان بروز رفتار) چون‌ F محاسبه شده(21/1)کوچکتر از F مورد انتظار(57/2)می‌باشد، بنا بر این در سطح 01/0 معنی‌دار نمی‌باشد، یعنی بین روشهای درمانی و گروه گواه تفاوتی در افزایش رفتار جرأت‌ورزانه وجود ندارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.