Skip to main content
فهرست مقالات

«بدیع القرآن» ابن ابی الإصبع

نویسنده:

ISC (42 صفحه - از 9 تا 50)

کلید واژه های ماشینی : ابن ابی الإصبع، بدیع، قرآن، القرآن، بلاغی، کتاب، لفظ، بلاغت، شعر، معانی

خلاصه ماشینی:

"برای آگاهی بیشتر، در آغاز، درباره کلمه«بدیع»و معنای لغوی و اصطلاحی آن، بحث می‌کنیم تا معلوم گردد که در نظر ابن ابی الإصبع، کلمه«بدیع»بر تمام فنون بدیعی و زیباییهای لفظی و معنوی که به مجموع آنها، علوم بلاغی گویند و سه علم:معانی، بیان و بدیع را شامل می‌شود، اطلاق گردیده و منظور ابن ابی الإصبع از «بدیع القرآن»اطلاقی است عام و شامل تمام مسائل سه رشته مزبور می‌شود و وی بطور مختلط در کتاب خود از مسائل بلاغی بحث کرده و زیباییها و لطائف کلام ربانی را نشان داده است و منظور ابن ابی الإصبع از«بدیع»بدیع اصطلاحی یعنی «علم یعرف به وجوه تحسین الکلام‌{O2O}که از آرایشهای سخن فصیح بلیغ، بحث می‌کند، نیست. همین جاحظ در کتاب دیگرش به نام«الحیوان»با آنکه، موضوع اصلی کتاب، بحث درباره علوم طبیعی است، ولی در جزء سوم کتاب که به گفته خود، می‌خواهد آن را به اقسام شعر نادر و احادیث و سخنان خوشایند طباع، موشح گرداند، تا خواننده را خوش آید و در ضمن تنوعی هم باشد، برخی از اشعار زیبا را تحت عنوان‌{O8O} و قطعة من البدیع قولهم: و قال الزاجر فی البدیع المحمود: و من هذا البدیع، المستحسن منه قول حجر بن خالد بن مزید: ذکر کرده و معلوم می‌شود که کلمه«بدیع»در روزگار جاحظ(نیمه اول قرن سوم هجری)در زبان علما و نوشته نویسندگان و ادبا، در مفهوم معانی بدیع و عبارات شگفت‌آور خوشایند زیبا بکار می‌رفته است و منظور اصلی جاحظ، از کلمه«بدیع» در این اشعار بیشتر استعاره و تشبیه است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.