Skip to main content
فهرست مقالات

سرمقاله: آداب تعلیم در قرآن

نویسنده:

علمی-ترویجی/ISC (5 صفحه - از 4 تا 8)

کلید واژه های ماشینی : آداب تعلیم در قرآن، خدا، آداب تعلیم در قرآن مجید، دین، دعوت، علم، سخن، معلم، پیامبر، رشد

خلاصه ماشینی:

"دو دیگر این‌که تعلیمات ما باید سبب رشد و راه است یافتن متعلم شود؛3زیرا می‌بینیم‌ نخستین سخنی که پیامبر بنی اسرائیل به معلم‌ خود می‌گوید این است که: هل أتبعک علی ان‌ تعلمن مما علمت رشدا (کهف/رشدا)؛یعنی آیا می‌توانم از شما پیروی کنم که از دانشی که‌ آموخته‌ای به من نیز بیاموزی؟و«رشد»در قرآن‌ ضد«غی»استعمال شده: لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی »(بقره652/). چون آدمیزاد به فطرت خدادادی نوجو است، و از شنیدن مکررات دل آزرده می‌شود بر دعوت کننده به دین و مربی پرورشی است که‌ دلیلهای منطقی یا تذکرات اخلاقی و تربیتی را با روشهای جدید و جالب توجه و مثالهای‌ ناشنیده و بهره‌گیری از اطلاعات تازه بیان کند تا جلب نظر شنوندگان را بکند و این امر تحقق‌ نمی‌یابد مگر آن‌که مبلغ یا معلم و مربی اهل‌ مطالعه و نوجویی باشد،تا بتواند با فکر بکر خود غریزهء تازه‌جویی آنان را ارضاء کند. 5-آخرین مطلبی که شایان ذکر است و اساس تعلیمات محسوب می‌شود و در قبول‌ سخن تأثیر دارد،«عمل صالح»گوینده است که‌ بعد از ایمان مکرر در کلام الله آمده،و اصولا در منطق قرآن گفتار بهتر و برتر آن است که یا کردار توأم باشد،چنان‌که می‌فرماید:« و من أحسن‌ قولا ممن دعا الی الله و عمل صالحا و قال إننی من‌ المسلمین »(فصلت33/)؛و کیست نیکو سخن‌تر از کسی که به سوی خداوند دعوت کند و کاری‌ شایسته در پیش گیرد و بگوید که من از مسلمانانم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.