Skip to main content
فهرست مقالات

مثنوی، تفسیر معنوی

نویسنده:

ISC (8 صفحه - از 60 تا 67)

کلید واژه های ماشینی : مثنوی، قرآن، تفسیر، مولانا، آدم، مولوی، قرآن مجید، مثنوی معنوی، آیات و مفاهیم قرآن مجید، تفسیر معنوی

خلاصه ماشینی: "آدم را عملی بیهوده و نوشدارویی بعد از مرگ سهراب‌ تلقی می‌کند: چونکه در مانی به غرقاب فنا پس ظلمنا ورد سازی بر ولا دیو گوید بنگرید این خام را سر برید این مرغ بی‌هنگام را (1) و نیز در دفتر ششم مثنوی،مولانا آیه «انا ظلمنا انفسنا» را دلیل مختار بودن آدم می‌داند و چنین استدلال می‌کند که‌ اگر آدم(ع)مجبور و مقهور قضا بود،عذر آوردن او به‌ درگاه الهی معنایی نداشت و بایستی گناه خود را بر گردن‌ قضای الهی می‌انداخت: گفت سلطان بلکه آنچ از نفس زاد ریع تقصیر است و دخل اجتهاد ورنه آدم کی بگفتی با خدا ربنا انا ظلمنا نفسنا خود بگفتی کاین گناه از بخت بود چون قضا این بود حزم ما چه سود (2) مولوی در شرح و تبین اخبار و احادیث نیز به وجه‌ احسن به آیات قرآن تمسک جسته و با دقت و ظرافت‌ فراوان احادیث را به آیات و مفاهیم قرآن متصل ساخته‌ است؛به طور مثال و در شرح حدیث شریف«لا رهبانیة فی الاسلام»می‌گوید: هین مکن خود را خصی،رهبان مشو زانکه عفت هست شهوت را گرو انفقوا گفتست پس کسبی بکن‌ زانکه نبود خرج بی دخل کهن گرچه آورد انفقوا را مطلق او تو بخوان که اکسبوا ثم انفقوا همچنین چون شاه فرمود اصبروا رغبتی باید کز آن تابی تو رو پس کلو از بهر دام شهوت است‌ بعد از آن لا تسرفوا آن عفت است چونکه محمول به نبود لدیه‌ نیست ممکن بود محمول علیه (3) که در توضیح حدیث فوق از آیات «الذین ینفقون‌ اموالهم فی سبیل الله ثم لا یتبعون ما انفقوا منا و لا اذی‌ لهم (بقره/262)، «و صابروا و رابطوا و اتقوا الله لعلکم‌ تفلحون (آل عمران/200)و «یا بنی آدم خذوا زینتکم عند کل‌ مسجد و کلوا و شربوا و لا تسرفوا،انه لا یحب المسرفین (اعراف/31)استفاده شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.