Skip to main content
فهرست مقالات

نامه ای از پسر فضل الله حروفی

نویسنده:

ISC (23 صفحه - از 175 تا 197)

کلید واژه های ماشینی : ملعون، ملعون رو بطرف مولانا نور، حضرت امیر، شاه، حضرت امیر در جواب، مولانا نور الله، گواهی، فقیر، مجلس، تبریز

خلاصه ماشینی:

"حضرت امیر در جواب فرمودند کدام عقل قبول کند که این فقیر در یک حین خواسته باشم که خروج کنم و تبریز را بگیرم و کس بفرستم که پادشاه این تخت را بکارد بزنند و خواهم که این تخت را نیز مسخر کنم و تخت تبریز را اگر عقل شما در این پایه است که این مقدور بشری باشد و تواند بود کسی این فکر کند هر چه فرمایید مسلم خواجه پیر احمد وزیر با آن ایغاق دشنام آغاز کرد و گفت که بیت العمل پیدا کرده است انشاء دروغ می‌کند تا پنجاه تنگه دیگر بستاند مگر در اول ایغاقی پنچاه تنگه‌ ستانده بوده است حضرت امیر در جواب فرومد که اگر شما راست پرسید این احوال را[ا]نیکو و اگر نی چه غم چو دیوانی هست که شما و دیوان شما که برکی را گرفتن بدست و انداختن که بنزد ان دیوان باین قدر نمی‌سنجد ایشان در جواب فرمودند که حکایت شما آسان کاری نیست صبر می‌باید کرد تا به تبریز رویم و اما این حکایت را تحقیق کنیم و باز آییم و در دین و مذهب‌|شما نیز سخنی چند می‌گویند همه را تحقیق کرده حکم نافذ کرده شود بهر نوع که ثابت شود و آن مجلس بآن آخر شد برخوا(خا)ستند و بنزد آن ملعون و ملعونه رفتند و تقریر صورت حال کردند اختصار بر رجعت از تبریز کردند و حضرت امیر را در یوم ازین فقیر جدا ساخته بطرف قلعه سرخس روانه کردند و این فقیر را بطرف قلعه هندوان بلخ فرستادند تا آمدن ایشان مدة یک سال و هفت ماه کشید آن بود که رجعت کردند چون ببقعه جام رسیدند و کوسو بطرف قلعه سرخس بطلب حضرت امیر کسی فرستادند و در اثناء آن در عقب این فقیر نیز کس فرستادند تا آمدن این فقیر حضر تامیر را بآن ملاعین التفا(التقا)دست داده بود و مباحثه چند شده چنانکه حضرت امیر را چون بمجلس آن ملعون برده‌اند جمیع ملاعین مدرسه و شیاطین یأجوع و مأجوع حاضر در آن مجلس مثل مولانا زاده ابهری که صاحب فتوی اوست در مملکة خراسان و مولانا نور الله و مولانا فصیح و قضاة و طلبه بجمع آن ملعون سؤال کرده است و گفته و انگشت بر ابرو نهاده که بگوید که این کدام حرف است‌|حضرت امیر در جواب فرموده است که ایشان که صاحب این قولند میفرمایند که حروف‌1 (سی و دو)است و خطوط در وجه انسانی(سی و دو)در عدد حروف (1)-این علامت بحای«سی و دو»در موارد مختلف این مقاله بکار رفته که برای احتراز از اطناب از آوردن آن خود داری میشود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.