Skip to main content
فهرست مقالات

ده نامه گوئی در ادب پارسی و ده نامه حریری

نویسنده:

ISC (36 صفحه - از 525 تا 560)

کلید واژه های ماشینی : منظومه، ده‌نامه، حریری، مثنوی، عاشق، معشوق، غزل، اوحدی، عشق، باد

خلاصه ماشینی: "ق. بر سریر حکومت بوده تقدیم کرده و ضمن سی‌ و پنج بیت مثنوی و یک غزل هشت بیتی در اوایل کتاب و پانزده بیت مثنوی‌ در پایان کتاب او را ستوده و از تقدیم کتاب به وی چنین سخن رانده است: ولی این درج را خوش گوهری هست‌ بلی این برج را نیک اختری هست که اهل فضل را دل هست از او شاد زبس رحمت که صد رحمت بر او باد بد این ده نامه چون سیم مطلس‌ نبود او را قبول سکهء کس ز القاب وی اکنون زرنگار است‌ ز نام شاه عالم سکه‌دار است ص 161 الف‌ این منظومه نیز همانند ده نامهء اوحدی که نمونه و طرح ده نامه‌های‌ بعدی بوده آرایشی ویژه دارد:پس از توحید یزدان،نعت پیامبر(ص)، مدح ممدوح و سبب نظم کتاب با این ابیات داستان آن آغاز می‌شود: مرا یاری موافق بود ازین پیش‌ که او بودی دلم را مرهم ریش اگر چه دوستان ما را بسی بود ولیکن او برون زینها کسی بود ز ناگه شد به سودایی گرفتار شد از خود نیز و از ما نیز بیزار هوای عشق در جانش اثر کرد دلش را از غم جانان خبر کرد نمی‌یارست راز دل نهفتن‌ ضروری شد غم دل باز گفتن به نوک خامهء مژگان خون بار نوشت این نامه دردم پیش دلدار ص 131 ب‌ پس از بیان این مقدمه نامهء اول شروع می‌شود و این نامه مذیل‌ به غزلی‌ست که با مثنوی بعد از خود پیوستگی دارد و پس از چند بیت مثنوی‌ حکایتی نقل می‌گردد که مؤید ابیات آخر مثنوی بعد از غزل است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.