Skip to main content
فهرست مقالات

تحلیلی از قضایای ثنائیه و ثلاثیه

نویسنده:

ISC (16 صفحه - از 471 تا 486)

کلید واژه های ماشینی : فارسی، زبان، قضایای حملیه، زبان عربی، فعل ربطی، قضایای ثنائیه و ثلاثیه، ضمیر، یونانی، جمله، اعراب

خلاصه ماشینی: "به گمان نگارنده قضایای دو لختی زبان عربی کاملترین صورت‌ قضیه حملیه را دارند چیزی از آنها حذف نشده و ضمیر هو در جملهء زید هو عالم هم رابطه نیست و نه از لحاظ معنی و نه از لحاظ نقش‌ گرامری هیچ مشابهتی با«است»فارسی ندارد«است»نسبت حکمیه‌ یعنی نشان دهنده سلب و ایجاب حکم در زبان فارسی است و این کاری‌ است که مطلقا از هو ساخته نیست. بطوریکه گذشت،ساخت زبان عربی طوری است که قضایای‌ حملیه غیر زمانی آن اصلا فاقد فعل ربطی میباشند چون ساخت گرامری‌ و نحوه ترکیب زبان،این قضایا را از رابطه بی‌نیاز می‌کند،واژه‌ «وجود»یا«موجود»با وجود اینکه برای رسانیدن«هست»و«هستی» مناسبتر از«هویت»و«هو»تشخیص داده شده بودند،به دلیل طبیعت‌ دو لختی قضایای زبان عربی،با قالبهای گرامری این زبان پیوند (1)-با وجود اینکه پیروان اصالت وجود در بحثهای هستی‌شناسی خود همه جا اصطلاحات«وجود»را به معنی«هستی»و«هست»بکار برده‌ و حتی مفاد کان تامه را«وجود»و کان ناقصه را فعل ربطی و وجود ربطی دانستند باز در کتابهای منطق خود هو را رابطه نامیده‌اند. لذا هو که از لحاظ گرامری مبتدای‌ ثانی و از لحاظ منطقی چیزی جز تکرار موضوع قضیه نمیباشد،با اینکه از نظر خود فلاسفه هم معادل مناسبی برای رابطه نبود،چون‌ بهر حال در بعضی قضایای بکار میرفت همچنان معادل رابطه بحساب آمد در حالیکه اگر تفاوت اساسی که بین ساخت زبا نیونانی و ساخت زبان‌ عربی وجود دارد مطمح نظر پیشتازان فلاسفه اسلامی قرار گرفته بود شاید هرگز معرفی هو به عنوان فعل ربطی و«هویت»به جای«هستی» و سپس تبدیل آنها به«موجود»و«وجود»و نیز بسیاری از گفتگوهای‌ مربوط به این مباحث پیش نمی‌آمد1."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.