Skip to main content
فهرست مقالات

ویژگیهای مشترک موجود در مطالعه تطبیقی حالتهای اسم در زبانهای لاتین، فرانسه، انگلیسی، ترکی و فارسی

نویسنده:

ISC (34 صفحه - از 137 تا 170)

کلید واژه های ماشینی : زبان لاتین ،حالتهای اسم در زبانهای لاتین ،فارسی ،زبان فرانسه ،حالت ،انگلیسی ،اسم ،ترکی ،مفعول ،مذکر ،پسوندهای ،جنس ،زبان فرانسه از لاتین مشتق ،زبان فرانسه از لاتین مشتق‌شده ،حروف اضافه ،صرف افعال و حالتهای اسم ،جمع ،زبان فارسی ،مثال ،فعل ،زبان لاتین حالت مفعول ،زبان لاتین مذکر مفرد ،مفرد ،ندایی ،زبان فرانسه و لاتین صفت ،زبان لاتین در حالت مفعولی ،صفت ،مطابقت ،صرف ،eJ

زبان وسیلهء ارتباط انسانها با یکدیگر است.هر زبانی ویژگیهایی دارد که ممکن است با زبانهای دیگر مشترک باشد.هدف اصلی در این مقاله مقایسهء ساختار زبان فرانسه با برخی از زبانهای زندهء دیگر از جمله فارسی،انگلیسی و ترکی است. با در نظر گرفتن این واقعیت که زبان فرانسه از لاتین مشتق شده است، برای بررسی تازیخ زبان فرانسه باید معادلهای لاتین نیز در این مقایسه آورده‌ شود.از طریق مقایسهء معادلهای زبانهای یاد شده،علاقه‌مندان می‌توانند اشتراکات و اختلافات زبان فرانسه را با زبانهای دیگر دریابند.باید توجه داشت‌ که اختلافات و اشتراکات ساختاری این زبانها بسیار زیاد است؛در این جا به‌ بررسی سیستم صرف افعال و حالتهای اسم از طریق مطالعهء همزمانی‌ ( euqinorhcnys )در محدودهء قرن حاضر می‌پردازیم.

خلاصه ماشینی:

"مثال: صوت بم lok , ulok صوت بم fal , ifal صوت زیر lug , ulug صوت زیر ve , ive در زبان ترکی اگر اسم مفرد باشد،وند( exiffa )،مستقیما"پس از ریشهء کلمه قرار می‌گیرد،در حالی که اگر اسم جمع باشد،بعد از علامت جمع‌ نوشته می‌شود،مانند: (به تصویر صفحه مراجعه شود) در زبان ترکی نیز مانند زبانهای فارسی و انگلیسی صفت با اسم‌ مطابقت نمی‌کند: O lezug ulug reves O lezug irellug reves نکتهء قابل ذکر این است که در زبان ترکی می‌توان حالت مفعولی را بدون«وند»هم به کار برد،مانند: O lug reves بنابراین می‌توان این گونه نتیجه گرفت که در زبان لاتین در حالت‌ مفعولی،علامت جمع درست پس از شناسهء مفعولی قرار می‌گیرد،اما در زبان‌ ترکی بعد از ریشهء کلمه می‌آید. مثال: فرانسه: lI tneiv a siraP انگلیسی: eH si gniog ot , sdrawot eht noitats فارسی:او به طرف خانه آمد یا او به سوی پدرش رفت‌ -در حالی که در زبان ترکی برای بیان این حالت از پسوندهای‌ «- ir »،«- ur »،«- er »،«- ur »استفاده می‌شود،مانند: ey-ire-ci is-ira-sid حالت همسانی یا برابری fitauqE حالت همسانی،به حالتی گفته می‌شود که تساوی را می‌رساند،مانند: فرانسه: erreiP tse issua dnarg euq luaP پیر به بزرگی پل است‌ انگلیسی: eH si sa gib sa luaP به طوری که در مثالهای ذکر شده می‌توان دید،در زبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسه بای نشان دادن حالت تساوی از حروف اضافه استفاده‌ می‌شود؛اما در زبان ترکی پسوند«- ac »،«- ec »برای بیان این حالت به کار می‌رود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.