Skip to main content
فهرست مقالات

پاسخ به مقاله نگاهی به درسنامه تفسیری دانشگاه پیام نور

نویسنده:

(9 صفحه - از 149 تا 157)

خلاصه ماشینی:

"این برادر عزیز فراموش کرده است که قرآن و تمامی روایات ما به زبان عربی است و اکثر قریب به اتفاق فقها با اینکه فارسی زبان بودند،کتب فقهی را به عربی نوشته‌اند و اگر در یک‌ درسنامه که برای دانشجویان رشته الهیات نوشته شده چند واژه به قول ایشان عربی(مانند مکتبه به جای کتابخانه و کاسه به جای پیاله)بکار رفته باشد،لغزش و خطای نابخشودنی‌ است؟ نویسنده در صفحه 001 مرقوم فرموده‌اند:در این درسنامه عبارات عربی بسیار به چشم‌ می‌خورد که مؤلف ترجمه نکرده است و در مقام اثبات فقط یک حدیث کوچک نبوی را نام‌ برده‌اند که ترجمه نشده است. ضمن اینکه در تجزیه و ترکیب گاهی بین علمای علم‌ نحو در مواردی اختلاف وجود دارد اما خوانندگان محترم را به ملاحظه در تفسیر نثر المرجان فی رسم نظم القرآن چاپ هند،جلد هفتم،صفحات 295 و 395 دعوت می‌کنم‌ که از نظر ادبی،تفسیر مزبور یک منبع بسیار معتبر است که مطلب درج شده در درسنامه‌ کاملا با این تفسیر معتبر مطابقت دارد و هیچ‌گونه با نظر نویسنده مقاله مطابقت ندارد. حال باید از این برادر نویسنده مقاله پرسید:اگر کسی اقوال مفسرین را نقل کند و قول عده‌ای را تقویت نماید یا قبول کند یا بگوید این قول اقرب به صواب است،آیا دچار لغزش و خطای علمی شده است؟ نویسنده محترم مقاله در صفحه 69 می‌نویسد:غلطهای فاحش چاپ و املایی و بعد چهار مورد را در تمام جزوه ذکر می‌کند که تمام این موارد جزئی و در اثر اشتباه حروف‌چین‌ رخ داده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.