Skip to main content
فهرست مقالات

واژه شناسی قرآن

نویسنده:

(5 صفحه - از 16 تا 20)

کلید واژه های ماشینی : قرآن، واژه، القرآن، کتاب، فرقان، قرائت، تفسیر ابوالفتوح رازی، تفسیر، لفظ، تفسیر القرآن، وجه، کلمه، اسم، وحی، معنی، نماز، مصدر، کتاب خدا، جمع، اشتقاق، ذکر، قرآن الفجر، دانشمندان علوم قرآنی، واژه قرآن به معنای قرائت، کتاب آسمانی، دانشمندان علوم قرآنی اسامی، نام کتاب آسمانی مسلمین، واژه قرآن، اشتقاق واژه قرآن، چنانکه

خلاصه ماشینی: "(16) این‌ نظر به‌ احتمال‌ قوی‌ باید مبتنی‌ بر مدلول‌ آیه‌ کریمه‌ «و ما کان‌ هذاالقرآن‌ ان‌ یفتری‌ من‌ دون‌الله‌ و لکن‌ تصدیق‌ الذی‌ بین‌ یدیه‌ و تفصیل‌ الکتاب‌ لاریب‌ فیه‌ من‌ رب‌ العالمین‌» یونس‌ 10/37 باشد، زیرا سیاق‌ آیه‌ دلالت‌ دارد بر اینکه‌ اولا کلمه‌ «کتاب‌ در مقام‌ بیان‌ جنس‌ است‌ و مقصود از آن‌، جنس‌ کتاب‌ آسمانی‌ است‌ که‌ در همه‌ دورانهااز جانب‌ خدای‌ تعالی‌ بر پیامبران‌ عظام‌ نازل‌ شده‌ است‌، و ثانیا از آنجا که‌ به‌ حکم‌ آیه‌ «ان‌ الذین‌ عندالله‌ الاسلام‌... حتی‌ به‌ دلیل‌ اشتراک‌ لفظی‌ واژه‌ «قرآن‌» در وجه‌ اول‌ و ششم‌ و هفتم‌، فراهم‌ آمدن‌ آنها تحت‌ یک‌ عنوان‌ نیز غیرمنطقی‌ نیست‌، زیرا هم‌ بر تمام‌ کتاب‌ خدا قرآن‌ می‌گویند و هم‌ بر اجزای‌ آن‌، خواه‌ جزئی‌ از قرآن‌، یک‌ آیه‌ باشد یا دسته‌ای‌ از آیات‌، چنانکه‌ از این‌ مسئله‌ با عباراتی‌ چون‌: «ان‌ القرآن‌ یطلق‌ علی‌ البعض‌ کما یطلق‌ علی‌ الکل‌»، «و یطلق‌ علی‌ مجموع‌ الکتاب‌ و علی‌ ابعاضه‌» و «القرآن‌ یصدق‌ علی‌ الکثیرمنه‌ و القلیل‌» (17) یاد شده‌ است‌. در اقوال‌ چهارگانه‌ بالا، غیرمهموز دانستن‌ «قرآن‌» به‌ جهت‌ عدم‌ انطباق‌ با موازین‌ لغوی‌ و قواعد مربوط‌ به‌ اشتقاق‌ ـ چنانکه‌ اشارت‌ رفت‌ ـ نامعتبر و غیرقابل‌ اعتناء است‌؛ مضافا بر اینکه‌ اکثر قریب‌ به‌ اتفاق‌ دانشمندان‌ علوم‌ قرآنی‌ و بویژه‌ مفسران‌ بزرگ‌ و سرشناس‌ نیز لفظ‌ «قرآن‌» را مهموز دانسته‌اند؛ منتها در بحث‌ پیرامون‌ اشتقاق‌ و معنی‌ آن‌ نظرات‌ متفاوتی‌ به‌ شرح‌ ذیل‌ ابراز داشته‌اند: 1ـ عبدالله‌بن‌ عباس‌ گوید: قرآن‌ مصدر «قرء، یقرأ» است‌، چون‌ رجحان‌ و نقصان‌ و خسران‌، و معنی‌اش‌ اتباع‌ بود و معنی‌ تلاوت‌ هم‌ این‌ باشد، برای‌ آنکه‌ تتبع‌ حروف‌ می‌کند در حال‌ خواندن‌، و قرائت‌ و تلاوت‌ به‌ یک‌ معنی‌ باشد."

صفحه:
از 16 تا 20