Skip to main content
فهرست مقالات

«سارعوا» آید مرا او در خطاب...هر که مردن پیش او شد فتح باب

نویسنده:

مترجم:

(1 صفحه - از 32 تا 32)

کلید واژه های ماشینی : امام، سارعوا، امام حسین ( ع )، قتل، علم امام حسین، امتهای، علم، مطلب سخن امام حسین، کوفه، ائمه هدی، اقدام امام حسین، امام ( ع، آب، قتل امام حسین، انکار، خداوند، اخبار، مکان شهادتش بواسطه اخبار، شهادتشان آگاه، شاهد، بزرگوارش، عقل، مقاومت منجر به قتل، الیوم، تکلیف امام مغایر با تکلیف، ثبات و مقاومت منجر، ثبات و مقاومت، علم امام حسن، کار، سخن

خلاصه ماشینی: "پس امیرالمومنین (ع) نه با دست خود، خود را به هلاکت انداخته است و نه نفس خود را وادار به انجام کاری کرده است که عقول آن را قبیح می‌شمارند؛ همانطور که منع نمی‌کنیم علم حسین (ع) را به محل آب که به اندازه ذراعی به ایشان نزدیک بود بطوریکه اگر حفر می‌نمود، آب برای او از زمین می‌جوشید، بنابراین امتناع امام حسین(ع) از حفر به معنای اعانة بر ازهاق نفس نمی‌باشد بعد از آنکه تکلیف امام (ع)، ترک سعی در طلب آب باشد بطوریکه حتی از این کار ممنوع باشد و عقل نیز اینکار را بعید و قبیح نمی‌شمارد و همچنین است علم امام حسن (ع) به عاقبت صلح با معاویه که هم خبری (روایتی) در این زمینه وارد شده است و هم شواهد تاریخی بیانگر آن است، علاوه بر آنکه امام‌حسن (ع) با اینکار از قتل زود هنگام خود و تسلیم اصحابش به معاویه جلوگیری نمود و البته امام (ع) به آنچه انجام داد، عالم بود ولیکن خداوند متعال ایشان را به انجام چنین کاری متعبد نموده بود."

صفحه:
از 32 تا 32